EN PEROXÏ-AZIJNZUUR ZILVER. 27 



zilver, dit opgelost in abs. alcohol bij gewone tcmperatnnr, de 

 oplossing geplaatst onder een exsiccator (met zwavelznur), en ge- 

 wogen. Er werd uitgegaan van salpeterzuur zilver uit den han- 

 del, aanvankelijk lijn gemaakt, en daarna onder een exsiccator 

 geplaatst, zij dit 0.3014 gr.; na geplaatst te zijn geweest in het 

 luchtwaterbad bij ongeveer 95°, bleef het gewicht onveranderd. 

 Vervolgens behandeld met abs. alcohol, op de wijze boven mede- 

 gedeeld (alleen met dit verschil, dat het zout eenige malen achter- 

 eenvolgens met alcohol werd behandeld en de opeenvolgende 

 oplossingen in een en lietzeltde schaaltje werden gedaan), bleef er 

 terug 0.3015 gr.. 



Men verwarre niet het zooeven medegedeelde niet hetgeen 

 vroeger ^) werd opgemerkt met betrekking tot het gebruik van 

 alcohol (abs.) als middel ter scheidhig; want toen was aanwezig 

 zilveroxyde {yig^ ^)' ^^^ ^^ gevolg daarvan is alcohol te ontgaan. 



De vorming can een zilverzout van een oauj-zuur, in verbinding 

 met zilverhioxyde, beschouwd uit een meer algemeen oog pan f. Volgens 

 de gegevens, waarover thans kan worden beschikt, is het waar- 

 schijnlijk, dat vele zilverzouten (die genoegzaam oplosbaar zijn in 

 water, en waarvan het zuur verzadigd is met zuurstof) aanleiding 

 zullen geven (onder gewone omstandigheden van electrolgtische 

 oxgdatie) tot de vorming van een zilverzout van een oxg-zuur met 

 zilverbioxgde (langs elect rolgtischen weg), bij 't volgen van den weg 

 vroeger ingeslagen; met inachtname van zekere wijzigingen aan- 

 gebracht in de hoofdagentia (concentratie, electrischen stroom, enz.). 

 Men ziet dadelijk in, dat deze reactie, uit een meer algemeen 

 oogpunt beschouwd, aanleiding zon kunnen geven tot een menigte 

 overeenkomstige verbindingen, hetzij van anorganisclie natuur of 

 organische, zoogenaamd. Als dit werkelijk aldus is, zou deze 

 reactie b.v. van veel waarde kunnen zijn met 't oog op de clas- 

 sieke proef van Kolbe (met betrekking tot de elecitrolyse van een 

 waterige oplossing van een zout met een oi'ganisch zuur, b.v. 

 van een kaliumzout van azijnzuur), en men heeft een aanvang 

 gemaakt met de electrolyse van azijnzuur zilver, met de bedoe- 

 ling, de reeks van proeven uit te strekken tot zilverzouten van 

 andere organische zuren, dus ook van aromatische znren. Tevens 

 heeft men op 't oog verbindingen, hetzij anoi'ganische of organische 

 dusgenaamd, niet verschillende resten als 6'0 , A"02 , -S'O., (b.v. als 

 SO.^.- 011) enz., welke resten waarschijnlijk electrolgtische zuurstof 



') Verhand. d. Kon. Akad. v. W. (Eerste Sectie) Dl. V. N". 1, p. 29. 



