EN PEROX Y-AZIJNZUUR ZILVER. 31 



de omstandigheden te leeren kennen, waaronder liet lichaam, waar- 

 over wordt gehandeld, zich ontleedt, en zoo mogelijk nog andere 

 eigenschappen. Er werd eenig water aan toegevoegd, en op een 

 waterbad verhit. De ontleding, te weten de gasontwikkeling (zoo 

 goed als zeker znurstof) ving i-eeds aan bij 36°, maar in meerdere 

 mate bij 37°— 42°. Er werd vervolgens verhit bij 60°— 70° en 

 daarna bij 70° — 80°, voorzichtigheidshalve (zie vroeger de proeven 

 met het })rodnct der electrolyse van zwavelzuur zilver). Het geheel 

 werd toen geplaatst onder een vacuam-exsiccator, en het gewicht 

 herleid tot 0.0034 gr.. Men meende overigens met de loupc 

 eenige kristalletjes (van azijnzuur zilver) te kunnen onderscheiden. 



Eenige voorloopige theoretische beschouwingen. Algemcene formule . 

 Zelfs op dit oogenblik, met de weinige gegevens waarover kan 

 worden beschikt, schijnt er geen aanleiding te zijn, om er aan te 

 twijfelen, dat het product van electrolyse, waarvan sprake is, meer 

 dan waarschijnlijk een structuur bezit overeenkomstig met die van 

 het product van electrolyse van zilvernitraat en zilversultaat 



(3 Ag.y. ^2 • -^"^5 4{7 ®" '^ '^2 ^2 • '^ ^^1 4(72^' ^^^ ^^y gevolg zal hebben 

 tot formule: 



X Ag., 0^ .g [fCII^ . CO . O Ag) .zO]. 



De waarden van ac, y en z zijn noodwendig nog te be})alen, dat 

 overigens lang niet gemakkelijk zal wezen, (\w betrekkelijk veel 

 zwaarder dan het overeenkomstige op te lossen vraagstuk aangaande 

 het peroxy-zwavelzuur zilver, als jjrodiict der electrolyse van zwavel- 

 zuur zilver. 



Betrekking , aan te nemen tiisschen de vorming van peroxg-azijnzimr 

 zilver en de 'welf)ekende reactie van Kolbe ^) We loopen een weinig 

 vooruit, met reeds een naam toe te kennen aan dit electrolytische 

 lichaiun, waarvan de studie nauwelijks is aangevangen, maar dit is 

 niet wel te ontgaan, en de verbinding is genoemd perocvg-azijnznur 

 zilver. Er wordt dus verondersteld, dat men heeft te doen met 

 een verbinding van Ag^ O., en CfL^ . CO .OAg.zO, zooals reeds boven 

 gezegd is. Z.d men langzamerhand de opbrengst van een Berei- 

 ding kunnen doen vermeerderen, dan is het volstrekt noodig, om 

 meer of min te dringen in het mechanisme der reactie, want langs 



') Zie b. V. Handb. Org. Chein. v. Beilst. Bd. I, S. .390 dHÎI.'î); en tevens: .J. Cb. 

 Soc. Vol. 72 en 74, p. 352 (1898). 



