£N PEROXY-AZIJNZUUE ZILVEE. 37 



contact met de anode (slechts dat gedeelte der zwarte stof, dat 

 hetzij indirect hetzij direct met den platinadraad in contact is, 

 fungeert als anode), als gevolg van een ontleed worden langzamer- 

 hand onder den invloed van vrij zuur, ontstaan door de electrolyse, 

 trachtte men daarin verbetering te brengen. En wel aldus, dat, 

 in contact met den platinadraad (zijnde de anode) werd geplaatst 

 een klein platinaplaatjc, om van de zwarte stof op te nemen, die 

 door dit platina op directe Avijze verbonden kan wezen met de 

 anode. De opbrengst viel evenwel niet mede, daar deze was 

 0.0045 gr.. Bij gevolg moest men terugkeeren tot een platina- 

 draad als zoodanig voor anode, maar b.v. deze wijziging aanbrengen, 

 van de proef langer aan te houden dan twee dagen, zooals trouwens 

 het geval was met Bereiding N°. 4 , waarvan boven sprake is. 



Bereiding N° . 5. De proef werd thans drie dagen voortgezet 

 (namelijk als vroeger, dag en nacht). Tevens werd de hoeveelheid 

 zilveroxyde (Ag.^O) langzamerhand meer, daar de nieuwe hoeveelheid 

 toegevoegd, blijkbaar die te boven ging bij de vorige Bereiding 

 ontleed. De opbrengst bedroeg thans 0.011 gr., namelijk de hoe- 

 veelheid, die zich bevond op het horologeglas (na wasschen daarop 

 gedaan); en overgebracht in een (gewoon) reageerbuisje (na vooraf 

 te zijn gedroogd), was de hoeveelheid zwarte stof herleid tot 0.008 

 gr.. Bij 't wasschen gaat noodwendig ook wat verloren. 



Over een verandering in de Bereiding. De weg gevolgd tot dusverre 

 werd alzoo gewijzigd, dat de oplossing na filtratie (door zilveroxyde, 

 vermengd met eenig koolzuur zilver) Averd geleid nabij de anode, 

 waar een kleine inrichting was geplaatst, bestaande uit twee Ideine 

 trechters in de vlam aaneengesmolten, en gezet in het kleine 

 glazen reservoir (waarin de anode uitkomt, zie vroegere Verhande- 

 lingen) ; het doel hiervan was, om van de geneutraliseerde oplossing 

 te doen komen zoo dicht mogelijk bij de anode, teneinde den 

 invloed van het zuur, dat vrij is geworden als gevolg der electrolyse 

 (en de vorming der zwarte stof) beter op te heffen. De uitkomst 

 was evenwel van negatieven aard, daar de opbrengst in Bereiding 

 N°. 6 de hoeveelheid van 0.005 gr. niet te boven ging, en wat 

 erger is, bij de anode bevond zich azijnzuur zilver in kristallen, 

 daarin zijn verklaring vindende, dat de oplossing aanvankelijk 

 verzadigd was, en de diflusie meer beperkt (overigens is duidelijk, 

 dat het trechtertje, het dichst geplaatst bij den bodem van het 

 glazen reservoir, een zekere ruimte overliet). De zwarte stof onder 

 deze omstandigheden gemaakt, werd als verloren beschouwd. 



