EN PEEOX Y- AZIJNZUUR ZILVER. 41 



vroeger. Er werd een weinig zilverbioxydc medegevoerd, maar de 

 hoeveelheid stof liet niet toe, om te filtreeren. Ook werd de analyse 

 alleen verricht, ten einde zich eenig denkbeeld te vormen met be- 

 trekking tot de samenstelling. En in de eer.ste plaats blijft nog te 

 doen over, het zilverzout te identifiëeren, en aan te toonen, of er geen 

 gedeeltelijke of geheele (gedeeltelijke) oxydatie intreedt van azijn/uur 

 zilver, en omzetting dientengevolge in een ander zilverzont; de beperkte 

 hoeveelheid toch liet een verder strekkende studie niet toe. De 

 oplossing, die aan electrolyse was onderworpen, gaf, bij verdam- 

 pen van een deel, kristallen van azijnzuur zilver, die vrij schijnen 

 te zijn van een ander zout; zoodat, indien er oxydatie plaats heeft, 

 dit waarschijnlijk intreedt tijdens de analyse. Maar voor 't oogen- 

 blik komt het niet waarschijnlijk voor, dat oxydatie optreedt in 

 noemenswaardige mate (tevens met 't oog op de oplosl)aai'licid van 

 het zilverzout; zie boven). 



Over cenige eigenschap'pen van per oxy -azijnzuur zilver (aangenomen, 

 dat het licliaam waarvan sprake is, zulks is). In 't algemeen zijn 

 de eigenscliappen dezelfde als die van liei'oxy-salpeterzuur en peroxy- 

 zwavelzuur zilver; al dadelijk, wat de kleiu' betreft, die trouwens 

 meer is naar de zwarte tint, terwijl zich geen glans vertoont. Het is 

 nog niet mogelijk, zich uit te laten over den al of niet amorphen 

 of kristallijnen toestand (onder den microscoop). De wijze, waaro}) 

 dit lichaam zich verhoudt tegenover water, is in hoofdzaak dezelfde, 

 en het hoofdfeit is ook \(vàY, ^^X ç,\ zilverhioxyde (ylg.^0,,) (m^^^^^Q'^i 

 terugblijft, terwijl er een zilverzont in oplossing treedt, met vrij- 

 komen van een gas, dat verondersteld \v()rdt zuurstof ie zijn (trouwens 

 nog te beuijzen). Bij verhitten in de open vlam op platinablik, 

 heeft de ontleding tevens eensklaps plaats. 



Savienstelling en structuur. In ieder geval is het lichaam, waar- 

 van sprake is, te Ix^schouwen als een verbinding van zilcerhioxgde 

 (Ag^ O^J met een zilverzout van een /■oo/i'/'o/houdend oxg-zuur, en 

 zeer waarschijnlijk van oxy-azijnzuur. Men heeft overigens de waarde 

 te bepalen der coëfficiënten ,?', y en ~ in de formule: 



X Ag.^ 6*2 . y [fCIL^ . CO . ÖAg) .zO], 



dat niet weinig bezwaar zal ondervinden, letteiule op de geringe 

 hoeveelheid stof, waarover vooralsnog is te beschikken, en niet te 

 vergeten den graad van zuiverheid; maar er bestaat kans, er in te 

 slagen, de oi)brengst langzamerhand te zien vermeerderen, noo- 



