8 BIJDRAGE TOT DE WETENSCHAPPELIJKE BIOGRAPHIE 



achtige komplcx, „deze doordriiigeiulc op physische wijze" ^). Dat 

 dekt dus lietgeeii wij thans noemen : geabsorbeerd. 



Aan de gélatineuse bestanddeelen, liunius en gcleiachtige süikaten, 

 kent hij dan ook inzonderheid het absorbtie-vermogen tos, inzonder- 

 heid van eene grojte hoeveelheid Avater en van gassen, van bases, 

 van ammoniak, zouten enz. Gebruikt hij daarbij het woord ,,phjsi- 

 sche aaidvleving dan bewijst dit alleen dat hij die absorb tie niet 

 van adsorbtie onderscheidt. AVel onderscheidt hij deze gevallen van 

 absorbtie van het geval, waarbij chemische uitwisseling van bases 

 tevens plaats heeft — eene onderscheiding welke door zoovelen 

 zijner tijdgenooten verzuimd wordt. 



Het belangrijkste van Mulder's arbeid is voorzeker de wijze, 

 waarop hij het chemisme toelicht dat in deze stoften ])laats heeft. 

 Hij voert daarbij alles aan uit de litteratuur -) wat dienen kan om 

 te bewijzen, dat de chemische werkingen zoo dikwijls y//>/aftoopen 

 (wij spreken tegenwoordig van ond<eerbare reaktiën), zoodat (in 

 den zin van Berthgli.f.t) zicli een toestand van evenwicht vormt 

 tusschen de vcj-schillende zouten in oplossing, of tusschen opgeloste 

 zouten en onopgeloste zouten waurccui de bases Jiininen wisselen. 

 Hij brengt zulks in verband met den invloed dien twee en meer 

 zouten op elkanders oplosbaarheid hebben, waardoor ook onoplosbare 

 eenigszins oplosbaar worden; zooals bijv. phosphorzui'c kalk in zout- 

 oplossingen. Muldkr noemt dit: de verdeeling van het cJiemisme en 

 beschouwt die terecht als het snoer om den weg te vinden in de 

 wari'eling der toestanden ^). 



Hoogst merkwaardig voor dien tijd zijn M. volgende woorden ^) -. 

 „Besliste toestanden kunnen tusschen twee stoften, die op elkander 

 ,, chemisch inwerken, optreden; zooals bij het ontstaan van neer- 

 „slagen — bij het doorvoeren van eene elektrieke vonk door een 

 „gasmengsel — bij kristallisatie of op andere wijzen, als wanneer 

 ,,eene konstante verbinding uittreedt. In die gevallen treden de 

 „vaste verhoudingen op in al hare kracht. Doch in andere toestan- 

 ,,den ontsnappen die vaste verhoudingen; overal is wankelbaarheid 

 ,,van chemisme waar vele stoffen onderling zijn gemengd." 



•) III. 4G7. 



II. 11'2 — 128. Hierbij worden eenige proeven zijner leerlingen vermeld. 



•) Zoo de proefnemingen van Debus, Marguéuitf., Gladstone, Reynoso, Moiir, Rose, 

 Malaguti en zijne eigene over A(j Cl met eene oplossing van 'Ag NO^ of van An Cl 

 (I. 4-17). 



Zoo behandelt liij ook uitvoerig bet evenwicht tusschen geleiaclitig Si 0^, koolzuur 

 en alkali (kali of ammoniak). I. 171 — 175. 



') II. 4, 39, 65—67, 129—132. 



") II. 6. 



