VAN Cr. .T. MULUER. 9 



lu cen mengsel van zouten in ()])lossing nioet men dus naar 

 Mri-DER aannemen, dat van de mogelijke onderlinge veibindingen 

 zekere, hoeveelheden aanwezig zijn ^). II ij komt er dus reeds toe 

 om in een welwater niet een sulfaat, een ehloruur, een nitraat 

 enz. aan te nemen, maar zooveel sulfaten, chlorureu, nitraten als 

 er hases zijn of liever één zout; zoo stelt hij dan reeds voor (in 

 1860) om te schrijven 



NO, , 



Cl ! 



ISa 

 Ca 

 Mg 

 K 



d. i. de zuurradikalen ter eener en de basische radicalen ter anderer 

 zijde ^). Slechts een enkele chemicus heeft bij zijne analysen van 

 aarden, van natuurlijke waters, van moederloogen enz. Mi'i.dkr's 

 voorbeeld sinds jaren nagevolgd, en nog heden wordt die noodzake- 

 lijkheid nog door weinigen ingezien, zoodat Ostwai.d (vóór korten 

 tijd) het noodig vond, daarop aan te dringen. 



Bij die niet afloo])ende i'eaktiën tusschen verschillende stoften in 

 wat wij (bans een homogeen en een heterogeen stelsel noemen, stelt 

 MuLUEii de zoogcnoemde massawerking bij deze omkeerbare reaktiën 

 reeds in het juiste licht. Hij erkent dus V dat het evenwicht 

 afhangt van de koncentratie der oplossing van elk zout, zoowel in 

 de oplossing als in het geleiachtig silikaat of humaat, 3'' dat de 

 reaktiën alleoi tot het einde kunnen gevoerd worden, als men eene 

 oplossing telkens vernieuwt; 3' dat de gélatineuse stof een eigen 

 bindingsverniogen heeft voor elke basis, en dat dit vermogen sterker 

 is voor de kali dan voor de kalk enz. Hij kan dus de absorbtieproeven 

 op juiste wijze toelichten: Eerstens de absorbtie van bases door de 

 gélatineuse stoffen (de geleiachtige silikaten, humusstoft'en) uit hare 

 oplossingen tot een zeker evenwichtsbediag en ballen aequivalenf ver- 

 Jioudim/, en ten tweede eene aequivalente uitwisseling der bases tot een 

 zel-er eceniric/itslje(tia(j (dus niet afloopend) '^), wamieer eene bouwaarde 



f 



) Men vindt evenwel bij Mulukh nog niet de rinnu'l:(inii(ie onderscheiding van Ie 

 de niet afloopende reaktieën (tusschen zuren en bases, bases en zouten, zouten en zouten), 

 '2e gedissocieerde ehemische verbindingen, 3e de (niet chemische) verbindingen in onbe- 

 paalde verhouding tusschen twee of meer amorphe stotf'en — ofschoon hij op alle doelt. 

 Dit moet bij de lezing wel in het oog gehouden worden. De dissociatie-proefnemingen en 

 theorie van Sr. Ci,.\iri>Devii,i.e en Debkay dagteekenen van 1857 — 1864. In 1864 kwam 

 eerst de beroemde verhandeling van den eersten uit: I.eron sur la dissociation. 



") II. 4— (;. 



') II 39 scpi. 



