IG BIJDR-IGE TOT DE WETENSCHAPrELIJKE BIOGEAPHIE. 



/oo gewijzigd is, dat de stikstof toegankelijker voor de tarwe ge- 

 worden is, — en bovendien ontkent hij de mogelijkheid niet dal de 

 /nclitstikstuf o J/der bepaalde omstandigliedeii aliief l-an (jeinaakt œorden 

 en aan de voeding deelnee)nf. Hij kan daarvoor wel niets anders 

 bedenken dan eene oxydatie derzelve door Ozon, of door op andere 

 wijze aktief geworden znurstof ^), maar het vraagstuk laat hij open. 

 Hoe "wijs hij daarin gezien heeft, is nu gebleken. Helluiegel heeft 

 het vraagstuk opgelost. In Symbiose met eene bakterie schuilt in 

 de wortelknoUetjes der Leguminosen en in andere plapten het ver- 

 mogen om de luchtstikstof te assimileeren. Daarom hebben de 

 Leguminosen geene bemesting met ammonia of salpeterzuur noodig ; 

 daarom laten zij den bodem met stikstofverbindingen verrijkt achter. 



H001^H)STUK II. 

 De praktische vraagstukken. 



Zich grondende 0[) de door hem ontwikkelde inzichten omtrent 

 de samenstelling en het chemisme des bodems, en deze kritisch 

 verbindende met de praktische ervaringen en gedane kultuur})roeven 

 heeft Müi>i)KR de vraagstukken toegelicht, die voor den praktischen 

 landbouw van belang zijn — '/ooals : ,, Waarin bestaat de vrucht- 

 baarheid van den grond? Wat leeren de grondanalysen? Waar- 

 door wordt een bodem onvruchtbaar voor een bepaald gewas (de 

 uitputting)? Waardoor wordt de vruchtbaarheid hersteld, en welke 

 is de werking der meststoffen? Welke waarde hebben bemestings- 

 ])roeven ? Welke is de beteekenis van de braak, van ploegen en 

 omwoelen, van den wisselbouw? Waarin bestaat het ontginnen 

 van een nieuwen bodem ? 



A. De crKcJitfjaar/ieid. 



Uit het boven aangevoerde is het duidelijk, dat Müldkr de 

 vruchtbaarheid in de eerste plaats toeschrijft aan eene ruime hoe- 

 veelheid van de gélatineuse komplexen der silikaten en hunuis- 

 stoften, en aan het gehalte deizclve aan gebonden (geabsorbeerde) 

 kali, ammonia, kalk, magnesia, natron, ])hosphorzunr. Zijn zij 

 rijk daaraan, dan kuiuieii zij reeds aan water veel afstaan — nog 

 meer door chemische agentien, als koolzuur, humuszuren, orga- 



") III. 126. Wij zouden thans zeggen door geaktiveerde zuurstof. 



