16 



OVEK HET PEROXY-SALPETERZUUR ZILVER 



Tweede proef genomen met het doel, een praktische methode 

 te vinden ter bereiding can het ziloerbioxyde Ag 2 2 . Er werd 

 uitgegaan van Bereiding N°. 29 (behandeld als naar gewoonte, 

 zie hierover vooral de Eerste Verhandeling), versch bereid (dat 

 trouwens geen vereischte is; alleen dient men door wegingen de 

 hoeveel beid zuurstof te kennen, die bij staan is vrijgekomen), en 

 wel van een hoeveelheid van 9.8693 gr., dus betrekkelijk van veel 

 materiaal. Dit werd gedaan in een groote reageerbuis, en water 

 toegevoegd. Aangezien de buis later moest gewogen worden met het 

 zilverbioxvde, aanvankelijk vochtig, dus te drogen in een gedeelte- 

 lijk luchtledig, werd de buis vooraf onder die omstandigheden ge- 

 droogd en daarna gewogen. Thans werd opgespoord de laagste 

 temperatuur waarbij de ontleding van het peroxy-salpeteramr zilver 

 {N Ag 1 n = 3Jg 2 2 . N O b Ag) betrekkelijk gemakkelijk geschiedt, 

 want het geldt hier meer een zaak van tijd (daar het lichaam 

 onderhevig is aan zelfontleding), en er werd daartoe als geschikt 

 bevonden de temperatuur aanvankelijk van 60° — 70°, daarna die 

 van 70° — 80°, en later die van 80°, ten minste voor zoo- 

 verre schijnt gebleken te zijn. De ontleding gaat dan merkwaar- 

 dig regelmatig (de buis is geplaatst in een waterbad, met een 

 thermometer in het bad). Op de buis wordt geplaatst een uitge- 

 trokken en toegesmolten trechtertje , om een verlies te voorkomen 

 aan zilvernitraat, als gevolg van een spatten door de ontwikkeling der 

 zuurstof (en dit trechtertje later gewasschen). Er wordt een groot 

 aantal uren verhit (zij dit drie dagen, en iederen dag ongeveer vijf 

 uren), ten einde de ontleding volledig zij (en geen gas zich meer 

 vertoont); te weten, uitgaande van genoemde hoeveelheid. Is deze 

 bewerking afgeloopen, dan wordt de oplossing gedecanteerd, in 

 ecu gewogen schaaltje ingedampt, en in de buis op nieuw water ge- 

 daan (de buis wordt voorzien van een caoutchouc-ring, waaraan 

 een stukje papier is gehecht, ten einde aan dezelfde zijde te kun- 

 nen a (schenken); en deze bewerking wordt herhaald, totdat het 

 gewicht aan zilvernitraat NO^Ag genoegzaam constant is. Er werd 

 gevonden (zie pag. 12): 



a 



b 



c 



d 



e 



1 



1 



1.5139 gr. 



1.5139 gr. 



15.38 proc. 



2 



1 



0.2236 



1.7375 



17.6 



8 



1 



0.0445 



L.782 



18.05 • 



1 



1 



0.005!) 



L.7879 



18.11 



5 



1 



0.0001 



1.7988 



18.1 1. 



