EN EEN ZILVERBLOXYDE. I ; 



Men ziet met een oogopslag, dat het water niets anders heefl 

 te doen dan het zilvernitraat, hetwelk was gevormd, te verwijderen; 

 en dat bij gevolg de ontleding van het dioxy-salpeterzuur zilver 

 NO b Ag (zij NAg 1 O u = ZAg 2 2 . N O, Ag) volkomen is. Ook 

 is de waterige oplossing kleurloos (en geen waarneembare hoeveel- 

 heid van zwarte stof in surpensie werd medegevoerd), en tevens 

 het zilvernitraat na indampen terugblijvende. Alleen wordt de op- 

 lossing, die aanvankelijk volkomen helder is, later een weinig troe- 

 bel. Uit de bovenstaande opgave blijkt, dat de hoeveelheid zilver- 

 nitraat genoegzaam beantwoordt aan hetgeen de theorie verlangt, 

 zijnde een gehalte van 17.98 pet. aan zilvernitraat. Hieruit volgt 

 tevens in mindere of meerdere mate, dat liet zilverbioxvde .///., ()., 

 onoplosbaar is (wel te verstaan bijna onoplosbaar is) in water. La- 

 ter zal blijken, dat het zilverbiowde .///., 2 , alhoewel zeer weinig. 

 iets oplosbaar is in water (ten minste zoo schijnt liet geval te zijn ; 

 er zon een weinig zilverbiowde kunnen ontleed worden en zilver- 

 oxyde Ag 2 O gevormd). Deze oplosbaarheid zon het kleine ver- 

 schil kunnen verklaren, of ten deele, met de theorie, zij dit van 

 18.11 — 17.98 = 0.1:3 proc. 



De buis met liet residu (vochtig, als gevolg der behandeling 

 met water), werd vervolgens geplaatst in een vacuum-exsiccator (met 

 zwavelzuur). Na verloop van twee dagen werd droge lucht toegelaten , 

 en de bnis gewogen; daarna, opnieuw geplaatst onder den exsiccator, 

 en zoo vervolgens, tot het gewicht constant bleef (de bewerking be- 

 hoefde trouwens slechts eenmaal te worden herhaald). Het gewicht van 

 het residu was 7.7521 gr., dat zilverbiowde Ag 2 Q 2 moet zijn , afge- 

 leid van 9.8693 gr. peroxy-salpeterzuur zilver (N .1//- () n = 3 .!//., 

 2 . NO b Ag). Het verschil 9.8673 gr. - 7.752 L gr! = = 2. 1 1 'rl gr. 

 maakt de som uit van het zilvernitraat en de ,, gemakkelijk vrij- 

 komende zuurstof" (oxygène excédant") van het peroxv-salpeteiziiiir 

 zilver (zij NAg 7 O n = 3 Ag 2 O,. N 5 Ag = = 3 .///, O, 1 .V ()., 

 Ag - 2 O). En door hiervan af te trekken de hoeveelheid zilver- 

 nitraat, zij deze 1.788 gr. (zie pag. l(i), blijft over: 2.1 172 gr. - 

 1.788 gr. = 0.321)2 gr., vertegenwoordigende de ..gemakkelijk 

 vrijkomende zuurstof" (oxygène excédant"), van het .\ 5 Ag 

 (dioxy-salpeterzuur zilver), terwijl de theorie eischt 0.333 gr., dus 

 een verschil gevende van 0.333 -- 0.329 = 0.004 gr. (langs 

 indireeten weg gevonden). Het zilvernitraat .\ '<)., Ag was iets te 

 hoog, en waarschijnlijk wel tengevolge van de oplosbaarheid ten 

 minsten ten deele), alhoewel in hooge mate beperkt, van het zilver- 

 bioxyde [Ag 2 O.,) in water (zie later), dat in de voorgaande bere- 

 kening het zilverbioxyde (.///., <) 2 ) te laag geeft, maar niet direct 



Verhand. Kon. Akad. v. Wetensch. (!■ Sectie). Dl. VI. ■* - 



