EN EEN ZILVERBIOXYDE. :; ; 



schijnt het, te veel bezwaren hebben als punt van uitsane- 

 daarentegen zal N0 b Ag wel oplosbaar wezen in water, en (zie 



boven) een in water onoplosbare verbinding doen ontstaan met .///, 0„ 

 (aanvankelijk Ag 2 2 . NO^Ag). Ouk verbindt .///, ()., zich niet met 

 NO^.Ag, anders zou men kunnen aannemen, oa eerst ./</., ()., te 

 laten optreden, de vorming van 3 Ag 2 2 . N0 3 Ag , wordende deze 

 dan omgezet in 3Ag 2 2 . NO h Ag (voor een oogenblik daargelaten 

 de argumenten, die deze aanname minder aannemelijk maken.. \ oegen 

 we hieraan toe, dat de verbinding met zilverbioxyde .///., ()., (zij deze 

 aanvankelijk Ag 2 2 . NO± Ag; zie boven) waarschijnlijk wordt opge- 

 lost in het salpeterzuur , dat wordt vrijgemaakt l ) door de electrolyse, 

 zoodat het lichaam 3 Ag 2 2 . NO^Ag in oplossing zou kunnen 

 ontstaan, en uit de oplossing kristalliseeren door de diffusie mei de 

 eigenlijke oplossing, waardoor het onoplosbaar wordt. 



Het ontstaan van 3 Ag 2 2 . N 5 Ag zou dus wellicht aldus zijn 

 te verklaren, door aan te nemen, dat aanvankelijk windt gevormd 

 bioxy-salpeterzuur zilver N0 5 Ag, dat reageerende op zilvernitraat 

 N 0. à Ag , eerst doet ontstaan Ag 2 2 . NO é Ag, omgezet wordende 

 met O en NO s Ag achtereenvolgens, in: 



Ag 2 2 .N0 5 Ag 

 ZAg 2 2 .N0 4 Ag 

 2Jg 2 2 .N0 5 Ag 

 3Ag 2 2 .NO é Ag 

 3 Ag 2 2 .NO b Ag, 



de laatste van welke zich afzet, naar deze wijze van opvatting, van 

 den oplosbaren staat in kristallen, die, als zijnde een vrij goede ge- 

 leider der electriciteit, in grootte kunnen toenemen, door de rol 

 te vervullen van anode. 



Eenige opmerkingen naar aanleiding van de verhouding der resten 

 N b Ag en Ag 2 2 van het molecuul N Jy. n . I itgaande van de 

 verhouding §Ag 2 2 .NO b Ag voor de verbinding N Ag 7 O lv en 

 verondersteld, dat deze een moleculaire verbinding is, heeft men 

 bijgevolg als verhouding der resten die van 3:1. .Men zou kun- 

 nen aannemen, en zoo ook in overeenkomstige gevallen, dat ieder 

 dezer twee resten als 't ware een afzonderlijk lichaam uitmaakt, 

 zooals b.v. in IL liet geval is met O en //; en men zou kun- 

 nen spreken van moleculaire affiniteiten (bij moleculaire verbindin- 

 gen), als van atomistische affiniteiten. Aldus opgevat, zou de rest 



') Zie Verhand. K. Akad. v. \\ . te Amsterdam. Eerste Sectii Deel Hl, M B, pag. 21 en 28. 



