iNLttii)ii\<; 



In L874 kon men in de „Zeitung für Lothringen" eu even 

 later in de „Glashütte" in Q° II een berichl lezen van A. de la 

 Bastie in Richmond out eene soort glas, dat hij gemaaki had. 

 Ilel was buitengewoon bestand tegen stoot, slag en snelle tempe- 

 ratuursveranderingen. In Bourg verrees voor liet vervaardigen van 

 dat glas eene fabriek, die latei' te gronde ging. 



Max Pilatti ') bepaalde de dichtheid, welke 2,522 was en de 

 hardheid 5, verder vond hij dat het een gewoon alkali-kalk- 



Carl Pieper, Civiel Ingenieur in Dresden, deelde toen mede, dal 

 ook hij een dergelijk soort glas gemaakt had. Bauer :t ) onderzocht 

 het verder en vond overeenkomst niet de reeds lang bekende 

 glastra nen. 



Verder werden nu en dan door dezen en genen proeven ge- 

 nomen over het springen van glastranen. over het draagvermogen, 

 over polarisatie en liehtbreking van hardglas (in het vervolg aan- 

 gehaald), maar onvolledig en onsamenhangend 'i. 



Bezig zijnde met een onderzoek naar de oorzaken der vatbaarheid 

 van sommige stoffen voor harding, werd ik door den Heer Professor 

 Behrens attent gemaakt op het zoogenaamde hardglas, omdat dit 



') Polytechn. Centralblatl ls7."> \>\/.. 515. 

 -) Glashütte 1875 n° 2. 

 J ') Polytechn. Centralblatt, L875 blz. 516. 



M H. J. Violle. Cours de Physique I blz. Kin. Henrivaux, Verre el Verrerie 

 blz. 32. 



