dit middel kan men reeds aan de wijze van breken de vermoedelijke 

 richting der spanningen nagaan. 



Bij de gebroken staven, waren enkele stukken, die nou; in ver- 

 band gebleven waren. Men kan zich dergelijke preparaten niet 

 zekerheid verschaffen, door de stukken bardglas in met water aan- 

 gemengde gips te leggen, zoodanig, dat een hoekje buiten de gips 

 uitsteekt, en na het verharden der gips liet uitstekende puntje af te 

 breken. Hierbij krijgt liet hardglas vele scheuren, intusschen blijven 

 alle brokken op hun plaats. Door verwijdering der gips legt men 

 vervolgens de preparaten bloot. 



Eenvoudiger in de uitvoering, maareen zorgvuldigere behandeling 

 vereischende, is de volgende methode. 



Men omwikkelt de staat' geheel nauwsluitend niet Hltreerpapier 

 en slaat nu aan het einde met een korten, zwaren slag, het glas 

 stuk. Wanneer men nu de staat' met de noodiee voorzichtigheid 

 van liet papier ontdoet, kan men het uiteenvallen (1er brokstukken 

 voorkomen. Heeft men dergelijke gesprongen stukken op de een of 

 andere wijze verkregen dan zal men met eene loupe of eene zwakke 

 vergrooting van het mieroskoop de scheuren zeer nauwkeurig 

 kunnen nagaan. Dit doende bemerkt men bij ronde staven het 

 volgende: 



De breukvlakken van ronde staven hardglas zijn steeds kegel- 

 vlakken. 



Aan vierkantige staven treden piramidale breukvlakken op. 



Al naar de plaats der breuk zijn de kegelvormige scheuren over 

 de geheelc lengte (1er staaf parallel of zij hebben tegengestelde 

 richtingen aan weerszijden der breuk. 



Het geval tig. 5 Plaat 1 heeft steeds plaats, als de staaf gebroken 

 wordt op een zoo grooten afstand van de uiteinden, dat deze door 

 haar spanning geen invloed meer op de breuk uitoefenen. In dit 

 geval is aan weerszijden der breuk evenwicht. 



Oefent het uiteinde wel invloed uit, dan zal steeds de top naar 

 dit uiteinde gekeerd zijn. 



Uit dit alles blijkt dus, dat er spanning in de lengterichting 

 heerscht en wel aan den omtrek het meest. 



Bij het stukslaan schuiven de buitenste lagen over de binnenste 

 evenwijdig niet de lengteas van de slaaf en doen zoo de zeer 

 goed waar te nemen dakpanstructuur ontstaan. 



