32 ONDERZOEKINGEN OVER HET MOLECULAIRGEWICHT 



Door Orxdorff en Terrasse zijn ook waarnemingen met phene- 

 tol gedaan en daarbij eveneens resultaten verkregen, die ook voor 

 dit oplossingsmiddel met het kookpunt 168,3 aan de moleculair- 

 formule S 8 goed beantwoorden. Daar echter bij voorloopige proe- 

 ven bleek dat phenetol met zwavel krachtig zwavelwaterstof ont- 

 wikkelde, hebben wij van proefnemingen met dit oplossingsmiddel 

 afgezien. Ons zoeken naar andere oplossingsmiddclen, met een 

 kookpunt tusschen dat van xylol en naphtalin en hooger dan naph- 

 talin gelegen, hadden een ongunstigen uitslag. De talrijke door ons 

 onderzochte organische verbindingen uit zeer verschillende klassen 

 ontwikkelden alle met zwavel zooveel zwavelwaterstof, dat ze onbruik- 

 baar bleeken. 



Zwavel in zwavelmonochlorid. 



Het merkwaardigste resultaat van de onderzoekingen van Orn- 

 üoref en Terrasse is zeker, dat het zwavelmolecule in zwavcl- 

 monochloridoplossing bij het kookpunt van die oplossing zoodanig 

 wordt gedissocieerd, dat zijne formule door S 2 moet worden 

 uitgedrukt. 



De beide onderzoekers vestigen de aandacht op de moeielijk- 

 heden, die het werken met dit oplossingsmiddel aanbiedt en op 

 bronnen van fouten, daarin gelegen, dat kurk en caoutchouk even- 

 als waterdamp door zwavelmonochlorid worden aangetast en er dus 

 voortdurend gevaar bestaat voor de verontreiniging van het zwavel- 

 monochlorid door die ontledingsproducten. 



Wij gelooven met ons toestel deze moeielijkheden te hebben 

 overwonnen. De kurken waren reeds door den grooten afstand 

 van de kokende vloeistof beter beschut tegen de dampen, ter- 

 wijl de asbcstbeklecding die beschutting zoo volledig mankte, dat 

 nooit door ons een aantasting van de kurk is waargenomen. 

 Caoutchonkverbindingen werden bij ons toestel niet gebruikt en 

 tegen de inwerking van den waterdamp der lucht was gewaakt door 

 het einde der zijbuis te verbinden met ccne chloorcaleiumbuis, die 

 slechts voor oogenblikken verwijderd werd, wanneer nieuwe stof in 

 hel toestel moest worden gebracht. De koeler werkte verder zoo 

 kiacht ig, dat zelfs bij langdurig koken niet eens de reuk van zwa- 

 velmonochlorid was waar te nemen. Van liet aangrijpen der 

 slijmvliezen van oogen en neus, waarover de lieeren Orndorff en 

 Teh ka ss f, kingen, was nog minder sprake. 



Gedurende het gefractioneerde distilleeren werd door ons de op- 

 merking gemaakt, die later nader zal worden besproken, dat het 



