1:1 ONDERZOEKINGEN. OYER HET MOLECULAIRGEWICHT 



Er bleef ons nu nog over de oorzaken na te gaan, waardoor 

 zwavelmonochlorid onbruikbaar wordt als oplossingsmiddel voor 

 kookpuntsbepalingen. 



Wanneer er een scheikundige inwerking van zwavelmonochlorid 

 op zwavel plaats had, dan zou dit kunnen geschieden door de vor- 

 ming van verbindingen S s C7 2 , S 4 Cl 2 enz. op dergelijke wijze als 

 men aanneemt, dat de verbindingen K 2 S, K 2 S 2 , K 2 S s , K 2 -5" 4 en K 2 S b 

 bestaan. 



Het was echter ook mogelijk dat S 2 Cl 2 bij zijn kookpunt niet 

 geheel bestendig maar gedeeltelijk gedissocieerd was. Deze laatste 

 veronderstelling scheen uitgesloten door de dampdichtsheidbepalingen 

 van S i} Cl 2 gemaakt door Marchand (Journ. fiïr Prakt. Chern. van 

 Erdmann en Marchand Band 22 p. 507) en Dumas (Annales de 

 ('hem. et de Phys. Tom 49 p. 205). Deze onderzoekers vonden 

 4,77 en 4,70; 4,72 en 4,76 en wel werd door Marchand de be- 

 paling bij 166° en door Dumas bij eene niet opgegeven tempera- 

 tuur verricht. De theoretische dampdichtheid bedraagt 4,67. 



Dat de gevonden dampdichtheid, bepaald bij eene temperatuur, 

 althans bij Marchand, zoo weinig boven het kookpunt gelegen iets 

 grooter was dan de berekende, behoefde geen verwondering te 

 wekken. Toen wij de oorspronkelijke verhandeling van Dumas ter 

 hand namen, trokken echter de volgende zinsneden onze aandacht: 

 „La densité de sa vapeur est égale à 4,70; c'est le résultat le 

 plus faible qu'on ait observé. Deux experiences ont donné 4,72 

 et 4,75; mais, en général, il retient quelques traces de soufre qui 

 tendent à élever la densité de sa vapeur et qui deviennent sensi- 

 bles, obligé comme on l'est d'en évaporer d'assez grandes quan- 

 tités pour expulser l'air des ballons." 



Die zwavel kon onder de veronderstelling dat men van zuivere 

 stof was uitgegaan, hetgeen uit de medegedeelde analyse blijkt, 

 slechts ontstaan zijn door eene ontleding, die wel is waar ook door 

 vochtigheid kon zijn voortgebracht. Wij zullen later gelegenheid 

 hebben op dat verschijnsel terug te komen. 



Had er echter eene dissociatie plaats gehad in vrij chloor en 

 em polysulfide vim chloor, hetzij dat door de formule S s CL, # 4 Cl 2 

 of S 5 ('/._, zou moeten worden uitgedrukt, dan ging deze niet ge- 

 paard met eene verandering van het aantal moleculen en moest zij 

 dus voor de dampdichtheid het normale getal opleveren. Wij 

 zochten derhalve naar middelen om de dissociatie, die ook wegens 

 het niet constante kookpunt ons waarschijnlijk geworden was, op 

 andere wijze aan te toonen. \n had reeds bij het lïactioiiceren 

 van het -S'„ ('/., het feit onze aandacht getrokken, dat telkens bij het 



