48 ONDERZOEKINGEN OYER HET MOLECULAIRGEWICHT 



het werk gesteld om dergelijke verbindingen, wanneer ze aanwezig 

 waren, te isoleeren. 



Wij trachtten eerst eene verbinding S 4 C/ 2 synthetisch te berei- 

 den. In 135 gram zuivere chloorzwavel werden 54 gram zwavel 

 gebracht en die zwavel door verwarming in een waterbad op onge- 

 veer 50° opgelost. Bij het afkoelen kristalliseerde uit de f/ele op- 

 lossing direct zwavel uit en de overgebleven vloeistof gaf in een 

 koudmakend mengsel geplaatst niets dan zwavelkristallen. Deze 

 proef werd nu herhaald, terwijl de oplossing aan een terugvloei- 

 koeler tot koken werd gebracht. Het was opvallend dat hierbij 

 eene sterke kleursverandering plaats had en wel van geel tot don- 

 kerrood. Bij afkoeling werd de kleur weer lichter maar bleef toch 

 belangrijk donkerder dan de oplossing, die bij 50 graden was be- 

 reid geworden. Toen zij de gewone temperatuur bereikt had en 

 in tegenstelling met de bij 50 graden verkregen oplossing geen 

 vrijwillig uitkristalliseeren van zwavel plaats had, werd zoowel rhom- 

 bische als ook monoklinische zwavel in de vloeistof geworpen, maar 

 ook hierdoor werd geen uitkristalliseeren van zwavel bewerkstelligd. 

 Eerst na langen tijd (24 uren) staan kristalliseerde ook uit deze 

 vloeistof gewone zwavel. 



Daar het mogelijk was dat wij te doen hadden met eene schei- 

 kundige verbinding, die bestendig was bij de kooktemperatuur van 

 het zwavelmonochlorid, echter bij lagere temperatuur onbestendig, 

 hebben wij nog eene poging in het werk gesteld om ook deze 

 hypothese te toetsen. Wij hadden niet zwavel verzadigd zwavel- 

 monochlorid in het vacuum gedistilleerd en van de verschillende 

 fracties analyses gemaakt. De eerste fracties bevatten te veel chloor 

 en later ging zwavelmonochlorid over van de juiste samenstelling 

 en ook de laatste fractie, die overging, terwijl de thermometer 

 in de vloeistof tot 165° gestegen was, bevatte geen overmaat van 

 zwavel. Bij liet afkoelen van de distilleerkolf werd de geheele 

 massa vast en bestond uit zwavel nog doortrokken met wat zwavel- 

 monochlorid. Hierdoor was aangetoond dat zwavelverbindingen van 

 de chloor, die meer zwavel bevatten dan liet S* CL, wanneer zij 

 bestonden, in het vacuum bij eene temperatuur van L65 graden 

 niet o verdistill eerden. 



Steunende op de uitkomsten van deze proef werd nog de vol- 

 gende proef uitgevoerd. Wij distilleerden zuiver zwavelmonochlorid 

 in liet vacuum. Bij een druk van 2 I mm. was de kookteinpera- 

 tuur ongeveer 17°. De dampen werden nu geleid door eene U- 

 bui8, die in een luchtbad op L65 graden was verhit. 



Had uu dissociatie plaats van S 2 CL in een polysulfide van de 



