\ \\' DE Z\\ WKL. |!i 



chloor en in chloor, dan had zich dit polysulfide, als niet vluchtig 

 bij die temperatuur, in de l -huis moeten condenseeren. 



Zulke condensatie werd niet waargenomen ; echter ook oiet de 

 afscheiding van zwavel. Waarschijnlijk was de snelheid, waarmede 

 de dampen de U-buis passeerden, te groot, zoodal zij de tempe- 

 ratuur van het luehthad niet hadden aangenomen. 



Ten slotte hebben wij ook nog onder gewonen druk zwavelmono- 

 chlorid aan distillatie onderworpen Die distillatie werd uitgevoerd 

 in een zwavelzuurbad, dat ten slotte de temperatuur van 180 gra- 

 den had aangenomen. De verhitting werd dob een uur lans 

 voortgezet, nadat de laatste druppel over was gegaan. In hel 

 kolfje bleet" eene kleine hoeveelheid vloeistof terug, die geanaly- 

 seerd werd. 



Ofschoon de analyse een zwavelgehalte van 68,88 °L gat' dat 

 met het zwavelgehalte van de verbinding A', CL, die 64,8 °L zwa- 

 vel moest bevatten, merkwaardig goed overeenstemt, gelooven wij 

 toch niet, aan dit resultaat de beteekenis te moeten hechten dat 

 daarmede het bestaan eener verbinding -V, CL is aangetoond, te 

 meer niet, daar bij eene herhaling dev proef, waarbij eene droge 

 luchtstroom door de distilleerende vloeistof werd geleid, wel is 

 waar ook eene vloeistof achter bleef, die echter bij het koud wor- 

 den na eenig staan zwavel dvcA uitkristalüseeren in zulke hoeveel- 

 heid, dat aan eene verbinding A' 4 CL, niet meer te denken viel. 



Wij gelooven derhalve dat \, ('/., dissocieert bij de kooktcinpe- 

 ratuur in vrij chloor en vrije zwavel. Met het oog op het reeds 

 door Dumas opgemerkte verschijnsel, dat zwavel wordt afgescheiden 

 bij dampdichtheidsbepaliiigen, hebben wij van eene herhaling van 

 deze voorloopig afgezien. 



De voornaamste resultaten van bovenstaande proeven resumeeren 

 we in het kort. 



1). Er is geen verschil met zekerheid geconstateerd tusschen 

 het moleculairgewicht beneden het overgangspunt van de rhombische 

 in nionoklinische zwavel en boven het overgangspunt. 



Aan de omstandigheid dat de bepalingen van het molecitlairge- 

 wicht in toluol met de formule A- overeenstemmen en dut die in 

 xylol waarden hebben opgeleverd die tusschen A'. en & a ingelegen 

 zijn, wenschen wij voorshands geen te groote beteekenis te hechten, 

 te meer niet, daar de bepalingen in naphlalin weder cijfers ge- 

 geven hebben, die beter niet het inoleciilairgew icht \ overeen- 

 komen. Wij vermoeden dat hier chemische oorzaken iu hel Bpel 

 zijn, die wij later zullen trachten op te sporen. 



2). Nou- veel minder kon een verschil geconstateerd worden 



