6 DE ISOMEEIE VAN 'ï APPELZUUR. 



Het gevormde Coi-zout is gemakkelijk in water oplosbaar; deze op- 

 lossing wordt met loodacetaat neergeslagen, 't neerslag door H 2 S 

 ontleed, de oplossing zoo noodig door dierlijke kool ontkleurd, 

 waarna het zuur meestal zuiver is; mocht het nog niet vrij zijn 

 van vreemde bijmengsels, dan wordt nog eens dezelfde weg gevolgd. 



Na indamping vormt het zuur een kleurlooze dikke stroop. 



Het zuur kristalliseert niet ; wanneer 't zeer lang in een vacuum- 

 exsiccator staat, vertoont het wel eenige aanduiding van kristallisatie, 

 doch zooals later zal blijken is het dan geen appelzuur meer. 



Om zeker te zijn heb ik zooveel mogelijk gelijktijdig dezelfde 

 experimenten met het appelzuur uit lijsterbessen verricht. 



Eerst heb ik eene analyse gemaakt van het vrije zuur. Het 

 werd in een droogstoof bij 110° gedroogd tot constant gewicht. 



I 0.174:2 gr. zuur leverde 0.2734 gr. C0 2 en 0.059 gr. B o 0. 

 II 0.2030 gr. leverde 0.3096 gr. C(J 2 en 0.00S gr. tf 2 O; waar- 



uit volgt: 





(i cvonden. 



Berekend. 



I. II. 



r: 4 Y/ 6 o 5 c 4 h,o 4 



C 4.2.3 41.6 



35.82 41.4 



ff 3.36 3.65 



4.47 3.45 



Het gelijktijdig behandelde lijsterbessenzuur leverde: 



I 0.316 gr. zuur — 0.4121 C0 2 en 0.1312 gr. H 2 Ü. 



Gevonden. 



Berekend 



C 35.81 



35.82 



B 4.61 



4.47 



De analyse van 't crassulaceën-zuur stemde geheel niet fumaar en 

 maleïnezuur overeen; de rest van liet gedroogde zuur had geen 

 enkele eigenschap \an één dier beide bovengenoemde verbindingen. 

 Zooals later zal blijken had de waterafsplitsing op eene andere 

 wijze plaats gehad. 



Het ( 'alciumzout. 



Daar het vrije zuur geen uitkomst gaf, beproefde ik gekristal- 

 liseerde zouten te verkrijgen. Braconnot beschrijft 't zure calcium- 

 zoilt. (lat hij bereidt door bij het uitgeperste plantensap zwavel- 



