DE LSOMERfK VAX T APPEi.XU II 



13 



ten einde te beslissen tusschen de formules (JIJ). <>ï <'//,, O,,, 

 daar de laatste formule zooals later blijken zal. niet uitgesloten 

 was. De wegen, die openstonden waren de moleculaire gewichts- 

 bepaling van 't zuur en de bepaling der geleidbaarheid van 't Na- 

 zout, om te heoordeelen of het een twee- dan wel een vierbasisch 

 zuur is. Zooals uit 't voorgaande onderzoek gebleken is. verliest 

 't zuur bij indampen water en 'twas dus onmogelijk om de quan- 

 titeit van 't zuur te bepalen door weging. 



Ik heb de moleculaire gewichtsbepaling verricht volgens de vries- 

 puntsverlagingsmethode in water; daarbij uitgaande van een tame- 

 lijk geconcentreerde oplossing, waarvan de sterkte door titreeren 

 bepaald was. De bepaling werd op de volgende wijze verricht : 



In het apparaat van Bkckmann werd L6.3180 gram water ge- 

 wogen en 't vriespunt er van bepaald. Vervolgens werd ei' met 

 een pipet 1.6952 gr. van de zuuroplossing ingebracht en weer 

 't vriespunt bepaald; dan werd een nieuwe hoeveelheid zuur-oplos- 

 sing toegevoegd en vervolgens weer 't vriespunt bepaald; deze ze ltd e 

 bewerking werd nog eenmaal herhaald. 



2.7216 gr. van de zuuroplossing werd verzadigd door 82.56 cM 3 

 Yj n. Ba {OH\; dit is dus 0.0067 X 82,56 = 0.55315 gr. 

 appelzuur: derhalve in \ gr. oplossing van 't zuur zit 0.20324 gr. 

 appelzuur. 



"Water . 



Zuuroplossing — water -f- zuur. 



Totaal | Proc. 

 water. zuur. 



A 't. 



M. 



T16,3180gr. 



TI16,3180gr. 



III16,3180gr. 



1,6952 gr. = 1,3507 gr. + 0,3445 

 3,4202 gr. = 2,725 gr. + 0,6951 

 7,3134 gr. zr 5,8277 gr. + 1 4866 



17,66*7 gr. ï.'.»;. 



19,0431 gr. 3,65 

 22,1557 gr. 6,71 



0,265 



0.17e 

 0,850 



L39 



1 ir, 

 1 Is 



Het gevonden moleculairgewicht is te hoog. Voor f\// t .<) :> be- 

 rekend is 't 134. De restant van 't zuur werd gepolariseerd; de 

 specifieke draaiing was -f- 9.2, terwijl 't zuur in verdunde oplos- 

 sing -|- 9.8 aanwijst. Er was dus reeds anhvdrid gevormd, waar- 

 door eene verhooging verklaard kon worden. Ook is 't de vraag 

 of 't water, dat voor het maken van de oplossing gebruikt was, 

 hetzelfde vriespunt had, als hetgeen in den toestel gebracht werd. 



Met het eigenaardige gedrag van 't zuur was 't ook mogelijk, 

 dat het ueutralisatiepunt lag voor den overgang van 't phenolphta- 

 lein van kleurloos in rose, zoodat de OüT-groep eveneens werd 

 aangetast. 



Hierdoor zou het gehalte aan zuur te groot zijn gevonden, dus 

 't moleculaire gewicht te klein, zoodat de mogelijkheid van het 



