24 DE ISOMERIE VAN T APPELZUÜR. 



ontstaat er een andere verbinding. Dit blijkt b. v. uit het volgende 

 onderzoek : 



Een gram ester wordt met water op een waterbad verwarmd 

 met kleine hoeveelheden KOU tot de vloeistof zwak alkaliseh bleef. 



Door zwak aanzuren met een druppel II N0 B en neerslaan met 

 Ag N0§ ontstaat een wit neerslag, waarvan na droging bij 110° C 

 0.3072 gr. bij verbranding 0.1751 gr. of 56.9 °/ Ag leverde. 



Het zilverzout kristalliseert na oplossing in kokend water in fijne 

 mikroskopisehe naaldjes uit. De elementair-analyse hiervan leverde 

 de volgende uitkomst op: 



0.2935 gr. Ag zout gaf 0.0485 gr. II 2 O 

 0.1850 C0 2 in 0.1670 gr. Ag. 





Gevonden 



Berekend voor 



c 



— 37.2 — 



C 8 II 7 O d Ag z 

 16.8 



E 



1.8 — 



1.2 



4 



— 56.9 — 



56.7 



Wanneer 't zuur uit 't loodzout werd vrij gemaakt, vormde het 

 na indamping een volkomen kleurlooze stroop, die na 3 maanden 

 in een vaeuum-exsicator boven H 2 SO± gestaan te hebben voor een 

 groot deel was overgegaan in een kristalmassa. 



De kristallen waren van de aanklevende stroop door geen op- 

 lossingsmiddel te bevrijden, daar elke stof, waarin de stroop op- 

 losbaar is, ook de kristallen oplost. 



Om een denkbeeld van de samenstelling der kristallen te krijgen, 

 heb ik ze op een poreuze plaat zooveel mogelijk van de stroop 

 bevrijd, ze daarna geanalyseerd. 



0.1546 gr. leverde 0.0610 gr. II 2 O en 0.2286 gr. C0 2 waaruit: 



Gevonden Berekend voor 



C 8 II 8 8 

 C 40.4 41.4 



H 4.4 3.45 



De analyse wijst op 't zuur Cg II H O s , doch de koolstof is te 

 laag, de waterstof te hoog, wat de aanwezigheid van water aanduidt. 



Was dit zoo, dan moest hij een moleculaire gewichtsbepaling volgens 

 de kookpuntsverhooging het moleculairgewicht te laag uitvallen. 



A-Ceton /uur Verhooging Moleculair gew. 



7.7 J I 0.0820 gr. 0.090° C 195. 



0.1854 „ 0.220 „ 183. 



