26 



DE ISOMEEIE VAN 'T APPELZUUK. 



Er blijkt dus uit, dat er geen anhydriedvorming bij 't lijster- 

 bessenzuur heeft plaats gehad. 



Het drogen tot constant gewicht en het oplossen in absoluten 

 alkohol is noodzakelijk, daar anders een mengsel van verschillende 

 verbindingen ontstaat. 



Wordt b.v. 't zuur op een waterbad ingedampt, in een droog- 

 stoof eenigen tijd gedroogd bij 100° C, daarna in weinig water 

 (koud) opgelost met Ag N0 3 vermengd en niet NH 3 geneutraliseerd, 

 dan ontstaat er een wit neerslag. 



Na filtreeren kan hieruit door omkristalliseeren uit kokend water 

 een zilverzout verkregen worden, dat in fijne naaldjes kristalliseert, 

 dat de volgende analyse leverde: 



0.1870 gr. 4^-zout leverde 0.1158 gr. C0 2 en 0.0210 gr. H z O 



0.2054 



5) 



?) 



0.1100 



» Ag 





Gevonden 



Berekend 





I 



II 



C 8 II 7 œ Ag, 



C 



10.6 



— 



16.81 



H 



1,2 



— 



1.22 



Ag 



- — 



56.8 



56.74 



Het zuur, waarvan hier een zilverzout gevonden wordt, zal in 

 't theoretische gedeelte nader worden behandeld 



De verkregen resultaten wijzen allen op een zuur van de empi- 



rische samenstelling 6' 4 Il % O-. 



C IJ O 



b.v. met de volgende structuur 



Het was echter evengoed mogelijk, dat 't zuur de samenstelling 

 ad, 



^O 

 C—O II 



H 

 C--OJ1 



H II 

 /^H sCOlI^O 

 C--C—C— C — C—OU 



o. 



I/O 



o 



Oil. 



De waterstofatomen zijn daar wel 2 minder, doch daar 't zuur 

 niet kristallijn te verkrijgen is, was dit niet een onoverkomelijk 

 bezwaar, aangezien de ff"-bepaling toch steeds te boog uitvalt. 



De vorming van 't anhydried zou dan een laktonvorming zijn. 



