32 DE ISOMERIE VAN 'T APPELZUUR. 



c 



Gevonden 

 I II 

 13.7 



Berekening 

 C 2 JI 4 5 A( h 

 13.8 



H 



An 



1.5 



61.9 



1.15 

 62.07 



Hieruit volgt derhalve, dat het appelzuur overdestilleert. 



De vervluchtiging van het appelzuur trachtte ik te vergemakkelijken 

 door de destillatie in 't luchtledige te verrichten. Ik smolt aan een 

 destillatiekolfje een groote U-vormige buis, deze werd in ijswater 

 geplaatst, om 't condenseeren te vergemakkelijken. 



Nadat een vacuum van 14 mM. verkregen was, werd het kolf je 

 in 't parrafrmebad van 220° C gebracht. 



Onmiddellijk begon de destillatie, de producten condenseerden vrij 

 goed in de U-buis, toch was de condensatie niet volledig. Eerst 

 ontstonden prachtige naalden; waarschijnlijk maleïnezuur anhydried; 

 toen een gele olie, die een taai vloeibare massa vormde, op 't eind 

 de karakteristieke kristallen van fumaarzuur. 



De druk kon gedurende de destillatie door voortdurend pompen 

 op 18 mM. gehouden worden. De geheele destillatie van 7 gram 

 zuur had in 15 minuten plaats. Een klein deel van het dikvloeibare 

 gedeelte werd met KOU gekookt; geneutraliseerd met HNO s en 

 als y/y-zout neergeslagen. 



0.1688 gr. zout leverde 0.1037 gr. Ag of 01.7% in plaats 

 van 62.07 voor appelzuurzilver. Dus was 't appelzuur gedestilleerd. 



Het maleïnezuur werd als Cw-zout afgescheiden, dit leverde na 

 ontleding met H 2 S ongeveer 1 gram zuur. Dit is de eenige keer 

 geweest, dat er zooveel was ontstaan. Aangetoond door het smeltpunt 

 van 131° C. 



In 't destillatiekolfje was nog 0.2 gram kool over. 



Aangezien 't. fumaar- en maleïnezuur slechts in kleine hoeveel- 

 heden optreedt, is het mogelijk, dat het ontstaat uit gewoon appel- 

 zuur, dat in de Crassulaceèn naast liet isomèrezuur aanwezig kan 

 zijn; ook zou het kunnen ontstaan door omzetting van Crassulaceën- 

 znur in 't gewone. 



Het was noodzakelijk na te gaan of gewoon appelzuur, onder 

 volkomen dezelfde omstandigheden gedestilleerd, zich gedroeg als 

 bij verhitting onder gewonen druk. Om hierover zekerheid te ver- 

 krijgen werd 10.0 gr. lijsterbesseiiznur in een kolfje bij 100° C 

 in vacuum gedroogd. 



Na soldeering aan de U-buis werd het kolfje bij 13 mlM. druk 

 in 't paraffinebad van 210° gedompeld. 



