20 JOHN NAPIEK'S WEKKEN. 



en hun belijders, Gods kerk op aarde en de ware kerk Gods. 



Het beest met de twee hoornen, opgekomen uit de aarde (O. 

 XIII, 11), verbeeldt den antichrist, den paus en diens rijk, en 

 dat met de zeven hoofden en tien hoornen, opgekomen uit de 

 zee, met tien koninklijke hoeden op zijn hoornen en een naam van 

 godslastering op zijn hoofden (O. XIII, 1), beteekent het Latijnsche 

 d. i. Romeinsche rijk, waarvan dat van den antichrist een deel 

 uitmaakt, met Rome als hoofdstad, het groote Babylon, de hoer, 

 die zit op vele wateren en met wie de koningen der aarde gehoereerd 

 hebben, de vrouw, dronken van het bloed der heiligen en der 

 getuigen van Jezus, gezeten op een scharlakenrood beest, vol van 

 namen der godslastering, met zeven hoofden en tien hoornen (O. 

 XVII, 1 vv). Het beeld van het beest (O. XIII, 15) vormen de 

 onwaardige Romeinsche keizers, onder wie het rijk verviel, en de 

 Roomsche keizers, van wie Karel de Groote de eerste geweest is; 

 zijn merkteeken (O. XIII, IC, 17) is de eed van gehoorzaamheid 

 der onderdanen, later onder de pausen zichtbaar door %,o ç en 

 door kruisen van verschillenden vorm op voorhoofd en rechterhand 

 uitgedrukt; zijn naam (O. XIII, 17) hovtsivoq, d. i. het Latijnsche 

 rijk, en zijn getal zes honderd en zes en zestig (O. XIII, 18), de 

 som van de waarden, door de letters van zijn naam aangeduid x ). 



Met de zeven bazuinen (O. VIII, IX, XI) wordt hetzelfde be- 

 doeld als met de zeven riolen (O. XVI), met de zeven donder- 

 slagen (O. X, 3, 4) hetzelfde als met de zeven engelen (O. XIV). 

 De ster, gevallen uit den hemel op de aarde, aan welke de sleutel 

 van den put des afgronds werd gegeven, waaruit een wolk van 

 sprinkhanen opsteeg, die nederdaalde op de aarde (O. IX, 1 vv.), 

 verbeeldt den vorst der Turken met zijn legerscharen, wiens heer- 

 schappij omstreeks 1051 n. Chr. begon; de vier engelen, die 

 gebonden liggen aan Avn Euphraat (O. IX, 14), en de koningen, 

 die van den opgang der zon komen zullen (O. XVI, 12), zijn de 

 vier Mohammedaansche volkeren, de Turken, Tataren, Saracenen 

 en Arabieren, wier rijk omstreeks 1296 n. Chr. door Osman ge- 



*) De Grieken bedienden zich van de vier en twintig letters van hun alphabet en 

 van de drie hulpteekens stigma (CJ), koppa (Q) en sampi (^)), om getallen te sclirij ven: 

 met «, /3, y, 5, e, stigma, Ç", vj en S- duidden zij 1, 2, 3, ... S en '.) aan; met /, k, a, 

 \j., v, |, o, t en koppa 10, 20, 30, ... 80 en 90 ; met />, o-, r, v, <£, #, ^ « en sampi 

 loo, 200, 300, ... 800 en 900; om L000, 2000, 3000, ...8000 en 9000 voor te stellen, 

 plaatsten zij een accenl onder x, (3, y, 5, e, stigma, '(, >j eu S; tienduizendtal- 

 len, myriaden, werden aangeduid door een M onder hun aantal te schrijven; bv. : 



* P y 



M loooo. M 2000, M = 30000, enz. 



