134 JOHN NAPIEE'S WEKKEN. 



de notatie: -| ex |-, -| ex J- ex \, enz., onder opmerking evenwel, 

 dat door anderen l ) de breuken zonder meer naast elkander wor- 

 den geschreven met weglating van de breukstrepen op die in de 

 breuk aan de linkerhand na 2 ); aldus: f- |, f- § \, enz. 



c) W o r t e 1 v o r m e n. 



Liber lertius. Be Loglstica Geometrica. 6 pp. 



Caput I. Be Notatione Et Nominatione Concretornm. 



Geometrica ergo dicitur Logistica quantitatum concretaruui per numéros concretos. 

 Concretus dicitur omnis numerus quatenus quantitatem concretam et continuam 

 referat. 



Ut 3 a, si tres lineas digitales referat sic , est 



numerus discretus : Quum autem tridigïtalem lineam concretam et continuam 



refert, hoc modo 1 1 , dicitur numerus concretus, sed hoc 



improprie et ratione subjecti. 

 Proprie autem, et per se, concretos numéros dicimus radices numerorum quae 

 nullo numero (sive integro sive fracto) mensurari possunt. 



Ut radix bipartiens, seu quadrata, septenarii major est binario, minor 

 teniario, et nulli fracto, in universâ fractorum numerorum essentia, Bequahs 

 aut commensurabilis reperietur; dicitur ergo concretus numerus proprie. Sic 

 radix tripartiens, seu cubica, denarii numeri, non est numerus discretus, nee 

 numero commensurabilis, sed concretus ; et alise infinite numerorum radices, 

 quas vulgo surdos et irrationales vocant. 

 Hormn concretorum ortus habetur extrahendo è numeris radices eis non insitas. 



Ut cap. 4 Lib. I. et cap. 9 Lil). IL monuimus. 

 Geometrici numeri eo quod quantitatem potius nominent quàm numerent, ideo 

 vulgo nomina dicuntur. 



Nominum alia sunt unius nominis, ut uninomia ; alia plurium. 

 Uninomium est idem quod concretus numerus unicus, sive proprie, sive improprie dictus. 

 Unde sequitur quod uninomium vel est numerus unicus simplex, vel unici numeri 

 siuiplicis radix aliquse. 



Cumque ita radicatum uninomium sit vel abundantis vel dcfectivi numeri radix, 

 ejusque index vel par vel impar, — quadrifario hoc casu sequetur, quœdam uni- 

 nomia esse abundautia, quœdam defectiva, qusedam et abnndantia et defectiva, 

 quae gemina dicimus ; qusedam tandem nee sunt abundautia nee defectiva, qua- 

 nugacia vocamus. 



IIujus arcani magni algebraici fundamentum superius Lib. I. cap. (i, je- 



cimus: quod (quamvis à nemine quod sciam revelatum sit) quantum tarnen 



emolumcnti adferat huic arti, et ceeteris matlicmaticis, postea patebit. 



lu uninomiis abundantibus et defectivis, non multum refert an débita copula 



prœponatur an interponatur ; prœstat famen earn prasponere. In uninomiis autem 



geminis et augacibus, copula débita, est semper interponenda. 



l'rimi casus exemplum est [ 10, sen (quod per cap. (i lab. 1. idem est) 



-|- 10, est (per cap. 6 Lib. I.) uninomium abundans. Secundi casus 



') Tonstall, De Arte Supputandi Libri Quatuor, Londini 1522. 



2 ) Sunt et quaîdam improprie fractiones, «pue non sunt unitatis pars, aut partes, 

 expresse, sed sunt partes fraction uni; et has fractiones fraction um nominantur; quas nos 

 notamus interpositâ particulâ 'ex', alii notant per oinissionem posterions linese, ant line- 

 ar um. p. fis. 



