25 



iis apposita non attigissent, sed repudiassent, quae tamen res minime cum meis 

 observationibus congruit. Vero simile est larvas ab eo breve tempus ante ulti- 

 mam evolutionem esse observatas. Accuratiora sunt, quae de nympha protulit, 

 quam, excitatam movere se, brevi ante ultimam evolutionem currere dicit. In 

 describeudis oris partibus antennisque, numerus articulorum antennarum et pal- 

 porum ab eo constitutus, differt ab eo numero quem praecedentes scriptores 

 proposuerunt, quum articulos basales minutos reliquis adnumeret, qua in re ex 

 parte ipse eum sequar. Labii partem superiorem triangularem inter stipites 

 palpigeros sitam, nomine peculiari „palpigerum" (Newmano auctore) vocat. 

 Quas arbores larva ab eo observata inhabitet, commemoratum non est. 



Celeberrimus ille atque illustrissimus naturae indagator Oken, in opere 1835 

 uotissimo „historia naturalis", (in tomi quiuti sectione tertia a pag. 1456-58.) 

 Rhaphidiaruni mentionem facit, de quibus quamquam novas observationes non 

 profert, tamen quae a prioribus scriptoribus observata sunt, ita complectitur, ut 

 uno in conspectu videri possint. Falso autem Rhaphidiis tarsos quadri-arricu- 

 latos et abdomen e decem segmeutis compositum adscribit. Ceterum sub no- 

 miue Rhaphidiae Ophiopsis, Rh. notatam Fabr. descripsisse videtur, quum eius 

 caput latuin, et alarum stigma nigrum designet. Quod ad larvam nymphamque 

 attinet, breviter quae Linnaeus, Schranck et Latreille protuleruut, commemorat. 

 Iconem Rhaph. Ophiopsis ex Panzeri iconibus desumsisse videtur, quum larvae 

 et partium mascularum genitalium pictura ex actis societatis phiJomaticae re- 

 petita sit. Utraque vero non libera est ab erroribus. 



Copiosus in speciebus eiiumerandis fuit Stephens in opere ornatissimo 

 „species insectorum Britanniae indigenonim", (1835 edito) ubi tomo VI pag. 1835 

 129, auctor plures (6) enumeravit species , quam hucusque essent enumeratae, 

 sed diagnosibus valde ambiguis et imperfectis , ita ut varietates saepius quam 

 par erat, pro speciebus habuisse videatur. Neque icon, in tab. XXXI. sub 

 nomine Rhaph. Ophiopsis proposita, sufficit, quum ex statura et alamm sti- 

 gmate facile diiudicetur, eam esse Rhaph. notatae Fabr. 



Sed priores omnes longe diligentia atque acumine superavit Burmeister, 

 qui iu duobus operibus de Rhaphidiarum quoque cognitione augenda optime 

 meritus est, in „enchiridio historiae naturalis" a. 1837, et „enchiridio entomo- 1837 



4 



