12 



Proximo vero post „systematis naturae" conditorem semisaecnlo auctores 

 historiae naturalis non multum contulerunt ad diligentiorem atque accuratiorem 

 Rhaphidiarum generis cognitionem, quum in eo fere acquiescereut, quae Lin- 

 naeus protulerat, omnes, quae tum cognitae erant, Rhaphidiarum formas uni 

 eidemque speciei adnumerantes , eodemque nomine significantes. 



Sed ut ea, quae, post constitutum a Linnaeo genus, et ab aliis et ab 

 ipso Linnaeo ad accuratiorem rei cognitionem collata sint, facilius clariusque 

 perspicfamus , enumerationem hic instituemus eorum, quorum ad nostrum usque 

 tempus hac de re scripta innotuerunt, servato temporis ordine. 



Proximus Linnaeo successit Phil. Conr. Fabricius, qui in commen- 



1749 tatione de animalibus Wetteraviae indigenis, (edita a. 1749.) pag. 36. 

 Rhaphidiarum quoque mentionem facit, quarum duas species in ordine tertio 

 Neuropterorum his notis describit: altera est ,,vespaeformis, longa, nigra, 

 abdominis medio rubro", altera vero „brunnea", quae tamen notae suflicere 

 nullo modo possunt. 



1755 Deinde Roesel ab Rosenhof 1755 in operis celeberrimi „deliciae entomo- 



logicae" (Insecktenbelustigung) tomo tertio (pag. 130.) Rhaphidiam Ophiopsin 

 sub nomine „Libellulae minutae terrestris longicollis" descripsit, eamque in 

 tabula XXI. fig. 6 et 7, depiuxit. Hic vero Rhaphidiam cum Mantide com- 

 parat, ob prothoracem elongatum; quumque eam Libellulis adnumeret, Libel- 

 lulae vero aliis insectis vescantur, et Rhaphidiam eadem esca frui opinatur. 

 Larvae notitiam nullam habuit, coniecit tamen eam esse aphidivoram. 



Kleemann vero, diligens operis Roeseliani continuator, in annotatione 

 dubitat, num Rhaphidia oriatur e larva terrestri aphidivora, censetque eam 

 oriri e larva aquatica, eamque esse potius Libellulis aquaticis quam terrestri- 

 bus adnumerandam, quum Libellula longicollis sicuti Libellulae aquaticae ocel- 

 Iis tribus in fronte sit instructa, et tarsis anterioribus tri- vel quadri-articula- 

 tis. Denique adiungit Linnaei notam de nympha, statim commemorandam, et 

 de Rhaphidiarum vagina recurva. 



Post editum Roeselii ipsius opus Linnaeus in altera faunae Suecicae 



1761 editione (a. 1761.) pag. 385, Rhaphidiae Ophiopsis notam exhibet: „aculeum 

 recurvunr', dein vero adiicit eam: „antennis albidis, et puncto oblongo fusco 



