PRAEFATIO 



OC de re botánica opusculum quod nunc scientise cultoribus, non viri- 

 bus profectó nostris sed eorum humanitate freti exhibemus, et industria 

 quantum botanophillis licet elaboratum, et congruentibus ditatum ico- 

 nibus, nisi máxima nos detinuissent impedimenta, anno proxime elapso, in lucem 

 editum ac communicatum fuisset. Vix enim opellam prse manibus habebamus, 

 cum quod minime propter ingenii nostri exiguitatem sperandum erat, ad Reipu- 

 blicae vocati negotia, et his quorum auctoritas apud nos plurimum valere debet 

 obtemperandum fuit, et rerum naturalium studium intermittendum; equidem his 

 dediti atque intenti quibus populi incolumitas aut felicitas versatur, nec tempus 

 nobis est, aliaque desunt, aut omnino necessaria, aut quee máximo adjumento 

 sunt, ut labor noster nec impertinens nec inanis omnino videatur sapientumque 

 probatione et laude dignus existimetur. Quod cum ita se habeat, resque si op- 

 portuniori reservetur articulo, verendum nobis vehementer sit, ne multis incom- 

 moditatibus collecta vegetantia, ab Europa; peritis, hoc praesertim tempore quo 

 Mexici aditus exteris patet, Mexicanorum gloria; detrimento describantur nota- 

 que alibi fiant, opus licet impolitum tabulisque destitutum, quantocius per fascí- 

 culos emitiere atque evulgare, operae pretium duximus. 



Nunc vero si stirpes nonnullas cognitas jam atque exploratas tanquam novas 

 atque ignotas, ut plerumque fieri solet, in médium fortasse producimus, hoc po- 

 tius quam vitio nostrum, librorum penurise qua versámur tribuendum; sic enim 

 plantas quas nunc ut Melanantheras Icsgcriasquc cognoscimus, novas omnino re- 

 putabamus, sed cum forte in manus incidisset secumdum Humboldtiani Kuntii 

 operis volumen, eas á novorum generum agmine disjungere compulsi sumus. Alio 

 etiam ex fonte, error emanare poterit, cum nempe cognitse jam stirpes atque ada- 

 mussim descriptae, impropriis tamen sedibus ab auctoribus collocantur; sic enim 

 vegetantia quae Wildenovius aliique Vernonias appellant, tanquam nova omnino 

 ostentare properabamus, idque inculpatim judicio nostro; nam ¿quis profectó per- 

 suadere sibi posset arborescentes sspenumero aut sarmentosas plantas, quarum 

 flores calicibus inermibus atque ut plurimum campanolatis praditi sunt, quique 

 sessiles spicis sese offerunt secundis, una cum Cnicis, Carditis ac Carlinis, capi- 

 tatortim ordine immixtas esse atque confusas? 



Iam vero, quod ad novorum generum adpellationem spectat, botánicos nostri 

 sevi non malé ferré existimamus, quod ea immortalibus gentis nostrée ducibus, 

 licet vegetantium cognitione minime versatis, nuncupentur: horum profectó no- 

 mina, charissima nobis sunt, ñeque his contemnenda videntur, qui veri amore 

 capti et impulsi, aut scientias colunt, aut favore et humanitate ad colendum ex- 

 citant; et ut alia praetermittamus ¿quis non videt virorum nostrorum incredibilia 

 jacinora, bonarum artium incremento, apud nos esse conjuncta? ¿Quis tam rerum 



