ejusdem ditionis Eztadisticam composuerit, ac geographicam chartam magna ex 

 parte invenerit, atque industrie elaboraverit. Pulchra sunt hsec, dignaquc ut sum- 

 mis prosequantur laudibus, sed pulchrius magisque gloriosum, se totum reipu- 

 blica; conferre, salutem civium ac commoda procurare, se suaque oblivisci ut 

 communibus consularetur rationibus; quse quidem omnia tanta animi contentione 

 in vita Lexarza perfecit, ut potius quam vi morbi, laboris pondere obrutus ac sub- 

 latus predican possit. 



Ad heec honores non petiit cum paterent, sed ultro ei a concivibus, reipublicse- 

 que rectoribus sponte delati sunt. Sic ter eum Vallisoletani electorem popularem 

 constituerunt, et aedilis factus est, et colegii provincialis VII vir ac tándem ad 

 Supremum Michuacanensem conventum apellatus; jam vero et Tejas prsefectu- 

 ram, et honorificentissimarum legationum a secretis esse quoniam id dimittere 

 licebat, recusavit. Militiae, cum inter pueros adhuc versaretur, licet ingenii doci- 

 lítate dulcissimisque reluctantibus moribus adscriptus, ad procliiliarchi gradum 

 mature, nec intercedente favore pervenit, tuncque uti vicarius collegio cooptatus 

 est cui castrorum praefectura commititur, itinerariumque militare scripsit, quod 

 summa cum laude supremus rei bellicae senatus excepit, atque probavit. Sed ante 

 quam finem faciam, (vereor enim ne cum talis persona; amplificare 'velim, mi- 

 nuam gloriam) illud unum minime pretermittendum est, quod Lexarzam máxime 

 ornat atque commendat, quodque uno ictu quantus qualisque íuerit ostentat aper- 

 tissime: equidem vir modestus, temperans, mitissimus, nec audaci prceditus na- 

 tura, patriae tamen agitatus amore, libertatis partes ardentissime amplexatus est, 

 atque optimis et animosis secundatus civibus, iturbidianum apud Michuacanen- 

 ses imperium labefactavit, funditusque evertit. 



Lexarza igitur prsestantissimo atque incomparabili extincto cive, ¿quid aliud 

 restat, nisi ut illius memoriam quantum in nobis sit decoremus, utque immorta- 

 lem in fastis saltem botanicae reddamus? quod profecto, ¿cui potius quam mihi, 

 amico, collabaratori, et orchidianarum ejus iconum naturae coloribus expresarum 

 hasredi aut quando magis usurpandum est, quam cum editam Stadisticam ejus 

 vidimus, orchidianumque opusculum hoc fascículo traditum exhibemus? Ouae cum 

 ita sint officio me satisfecisse aestumo, cum plantam nomini ejus nuncupo, statura 

 proceram, floribus ornatam odoratissimis familia singularem admodum, omnibus- 

 que numeris raram, et magnifican! : etenim piramidalis funebris arboris aspectus, 

 et luctum nastrum exprimit, et quod gloriosum í 11 í nomen, seternamque beatita- 

 tem exoptamus. Mexici idibus Januarii anni M.DCCCXXV. 



