22 Staphylini. 



Helfero iiteris nobis relatum. Palaestrini forte genus Indiae orientali 

 proprium. 



Africani Staphylini non magis quam Indiae orientalis species inno- 

 tuerunt. Mada gascarienses plures legit Goudot, e quibus alii Europaeis 

 Mmillimi et proximi (Tachinus pictus, Paederus Madagascariensis)^ alii ma- 

 gis Staphyliuorum Americae meridionalis habitum prae se ferunt (Steni, 

 llolotrochus, Lispinus, Isomalus). Staphylini Capenses pauci adhuc lecti, 

 jionnulli ab Europaeis haud distincti (v. s.), alii speciebus Aegyptiis et In- 

 dicis approximati (Myrmedonia, Pinophilus). Africa aequinoctialis in 

 Staphyliuorum familia eximiam suam faunam nondam aperuit; quas cogno- 

 vimus species paucae adAegyptum usque fines suos extendunt. Aegyptia 

 fauna, ut in reliquts insectis, valde cum Europaea convenit, speciebus plu- 

 rimis omnino iisdem, immixtis autem multis formis partim Africae aequi- 

 noctiali, partim Indiae orientali propriis. 



Americae septentrionalis Staphylini Europaeis omnino similhmi 

 sunt et saepe omnino iidem. Genera nonnulla his ambobus orbis terrarum 

 partibus propria videntur, ut Oxypori in America septentrionali, Anthophagi 

 in Europa frequentiores occurrunt. America meridionalis magis pe- 

 culiarem characterem prae se fert, putredine autem in calidis eius regioni- 

 bus tantopere accelerata, observantibus Lacordaire et Perty, individua ibi- 

 dem rariora. Specierum autem numerus, tot specierum minutarum copia 

 a Beskio in Brasilia, a Moritzio in Columbia et in pluribus insulis lecta, 

 nequaquam imminutus videtur, quamvis hac contentioue Lacordaire et Perty 

 consentiunt. Tropicae Americae cum Madagascariensi et Indiae orientalis 

 insulis communes sunt Leptochiri et Osorii, peculiares videntur Piesti. Ame- 

 ricae omni propria videntur quaedam genera, quae et in America septen- 

 triouali et meridionali occurrunt, e. g. Palaminns, Megalops, quae autem 

 succedentibus temporibus in Africa etiam et in India orientali forte repe- 

 rientur. In Amencae meridionalis (s. Indiae occidentalis) insulis et praecipue 

 in Mexico Americae meridionalis et septentrionalis faunae conveniunt eo 

 modo, ut plurimis speciebus peculiaribus aliae immixtae sint A. septentrio- 

 nali (e. g. Staphylinus villosus), aliae Americae meridionali (e. g. Staph. 

 versicolor) propriae. 



N o v a e H o 1 1 a n d i a e et reliquae Australiae Staphylinorum fauna 

 adhuc parum cognita, ad quantum eam novimus, licet speciebus sat distin- 

 ctis, formas ab indigenis differentes non profert. 



De dispositione. 



Totam Staphylinorum nostram familiam genus Linneanum Staphy- 

 linus amplectitur, in Fauna Suecica 21, in Systemate Naturae (Ed. X.) 

 26 species continens, e quibus St. sanguineus ad Pselaphos, St. can- 

 tharellus ad Malthini genus pertinentes excludendae sunt. Sectionibus Lin- 

 oaeus speciernm numernm tam exiguum nullis distinxit, sequentes autem non- 

 nulli auctores aut caj)ite thoraci aequali eodemve angustiore (Paykul Mon. 

 Staph.), aut thoracis in aliis paralleli, in aliis apicem, in aliis basin versus 

 angustatfi, in aliis oylindrici forma (Miiller), divisiones instituerunt. Fabri- 

 cius primus genera altera duo addidit, Oxyporum et Paederum, 

 illum palpis posterioribu8 securiformibus, buhc palpis anterioribus clavatis 

 I >ta})liylino palpis oninibus filiformibus distinctum. Cetcrum Staphy 



