Distrib. geograph. 21 



ricae meridionalis ab iis Americae septentrionalis distinctae sint. Speciemnon- 

 nisi singulam novi, qnae totam Americam habitare videtur: Oxytelus insi- 

 gnitus (O. Americanus Dej.), et paucae sunt ex iis, quae Americam se- 

 ptentrionalem incolunt, quae ultra eius fines, sicut Staph. villosus in 

 Mexico quoque et in Cuba obvius est, vel ultra mare Antillarnm, sicut 

 Belonuchus formosus (Staph. rufipennis Fab.) Cayennam et Columbiam 

 liabitat, indigenae observantur. 



Ut e reliquis insectis formae maiores secundum geographicas rationes 

 distributae, minores et praecipue minimae per omnes plagas dissipatae esse 

 videntur, sic apud Staphylinos etiam genera pleraque e speciebus parvulis 

 constituta per totum terrarum orbem occurrere videntur, speciebus tropicis 

 et septentrionalibus simillimis. Steni in Europa numerosi, multi in America 

 vel septentrionali vel meridionali, nonnuili in Madagascar occurrunt et in 

 India orientali etiam posteriore eosdem sibi observatos esse literis certio- 

 res nos fecit Dr. Helfer. Falagriae, Homalotae, Aleocharae, Conuri, Bledii, 

 Oxyteli eodem modo ubique obvenire videntur. Nonnullae etiam genera, 

 paucas tantum species continentiaj pariter apu'd nos et in America tropica 

 reperiuntur, ut Tanygnathus, Heterothops. Alia autem sunt genera numero- 

 siora nonnuila, quae regiones temperatas non excedere videntur, ut Tachy- 

 pori ultra Europam et Americam septentrionalem haud observati sunt, 

 et Tachinorum sectio altera praecipue tropicis plagis, altera Europae 

 et Americae septentrionali minus calidae peculiaris videtur. Sunt etiam 

 quae nonnisi tropos habitant, ut Piesti., Leptochiri. Et quamvis pleraqne 

 Staphylinorum geilera, licet iis, quae singulam vel paucas species continent, 

 exceptiSj Europae cum remotioribus etiam regionibus communia esse solent, 

 tamen non omnino desunt, quae in variis Asiae, Africae, et Americae utrius 

 que regionibus obveniunt, quibus Europa omnino caret, ut Pinophilus, Osorius. 



Fauna Europaea Omalinorum copia insignis videtur, et in ipsa Eu- 

 ropa haec tribus in regionibus septentrionalibus et alpestribus frequentius 

 occurrere videtur. Species boreales omnino facile in regionum tempera- 

 tarum montibus reperiuntur, in quibus sat elevatis boreali climate foventur. 

 Sic Tachinus elongatus non modo in Suecia et in Unalaschka, sed in Hel- 

 vetiae etiam alpibus obvius. Alpibus aut montibus elevatioribus praeterea 

 complures propriae videntur species, praecipue e genere Ocypode (O. ma- 

 crocephalus, Italicus, alpestris, megacephalus, alpicola). Species alpinae sae- 

 penumero apterae: sic Paederus littoralis etiarn, qui regiones elevatiores 

 habitat, alis destitutus est. Species salinae minime arctis limitibus terminan- 

 tur: Philonthus xantholoma in omni Europae littore reperitur. Bledius 

 furcatus et unicornis Europae meridionalis et occidentalis littora nec non 

 Germaniae interioris lacus salsos habitant. Bledius bicornis pariter ad eos- 

 dem Germaniae atque Iberiae lacus salsos observatur. 



Asiae totae septentrionalis fauna 111 hac familia ab Europaea 

 parum distincta videtur, ut et tota Asia occidentalis, praecipue Asia 

 minor etSyria nec non Mesopotamia easdem plerasque species atque 

 Europa proferunt. Indiae Staphylini parum innotuerunt, nec peculiaris 

 quidquam habere videntur. Genera Myrmedonia, Tachiniis *, Xantholinus, 

 Staphylinus, Philonthus, Quedius, Paederus, Pinophilus, Osorius, Bledius, 

 Leptochirus hucusque ex India nobis allata sunt, et formas Europaeas ple- 

 rasque mveniri, licet speciminibus raris, neque copiosis ut apud nos, a 



