Metamorphosis. 1 7 



destitutis, ligula nulla, ocellis omnino nullis, corporis segmento primo (pro- 

 thoracico) solo corneo, pedibus omnibus brevissimis, ano tubuloso haud 

 exserto. 



Nympha membrana tenui obducta, uti reliquae coleopterorum nym- 

 phae, margine prothoracis anteriore setis erectis instructo insignis. 



Primus Staphylinorum metamorphosin observavit noster Frisch, qui 

 Clns. Germ. V. p. 49. t. XXV.) speciei cuiusdam mediae magnitudinis, quam 

 hufcusque pro Staph. erythroptero caesareove habuerunt auctores, quae potius 

 autem ad Tachinum quendam referenda videtur, historiam accuratius descripsit. 

 Alterius cuiusdam speciei minutae , forte Oxyteli cuiusdam, (ibid. p. 50. 

 t. XXVI.) cuius larvam in fimo sicciore auctor invenit, historia non indubia 

 videtur, cum larva pedibus ventralibus instructa exhibeatur, quam ob rem 

 commutatione quadam Lepidopteri cuiusdam pusillam erucam pro Staphilini 

 larva h. J. suppositam esse suspicor. Cel. Gravenhorst deinde (Micr. 

 p. LXI.), similitudine quadam exteriore rleceptus, Carabi genuini larvam 

 pro Staphylini cuiflsdam maioris larvam perspicue descripsit. Recentioribus 

 temporibus plures et magis exacte Staphylinorum larvae observatae sunt. 

 Dom. Bouche Philonthi aenei (Hist. nat. I. 179. 1. t. VII. f. 29 — 35.), 

 Quedii fulgidi (variabilis) (ibid. 180. 2. t. VIII. f. 1—8.), Xantholini pun- 

 ctulati (ibid. 181. 3. t. VIII. f. 9—13.) et Platysthed morsitantis (ibid. 182. 

 4. t. VIII. f. 14 — 21.) metamorphoses illustravit, Dom. Heer Ocypodis 

 olentis historiam et larvae structuram accuratius exhibuit (Obs. Ent. 16. 5. 

 t. 3. A.), eiusdam speciei larvam et nympham Dom. Blanchard (Guerin 

 Mag. Zool. VI. t. 165.) mance, Dom. Ratzeburg (Forstinsect. I. p. 30. 

 t. 1. f. 14.) eleganter delineaverunt, Dom. Waterhous e denique (Transact. 

 Soc. Ent. Lond. I. p. 32. t. 3. f. 2.) Quedii tristis larvam proposuit. De- 

 scriptiones auctorum modo laudatorum secundum singulum larvae cuiusdam 

 (nescio num Staphylini an Ocypodis, anne potius Philonthi cuiusdam maioris, 

 sine dubio autem Staphylinini cuiusdam genuini) specimen, plures per annos 

 mihi conservatum, supplevi, et observationes quasdam nmioris momenti, 

 quae auctores reliquos fugerunt, de eius structura addidi. Plurimorum 

 Staphylinorum metamorphoses illustrandas posteris relinquimus. 



De victn. 



Victu Staphilini plerique non solum putredine delectari, sed car- 

 nivori esse videntur, ut plurimi in fimo,' in vegabilibus putridis et in bole- 

 tis obvii, aliis etiam insectis, praecipue Dipterorum larvis, quibus materies 

 illae putrescentes abundant, ibidem insidiari videantur. Multi etiam anima- 

 lium cadavera copiosi aggrediuntur et cum Silphis carne putrescente ve~ 

 scuntur. Stercus praecipue habitant Tachini, Staphylini nonnulli, Philonthi, 

 Oxyteli, vegetabia putrida Aleocharini plerique, Conuri, Tachypori, Quedii, 

 Paederini plurimi, boletos Aleocliarini permulti (Autalia, Bolitochara, Gyro- 

 phaena etc.)_, inter Tachyporinos Boletobii et Mycetopori, inter Staphylininos 

 imprimis Oxypori. Caraborum more Staphylini maiores (Staj)hylini genuini, 

 Ocypodes), interdiu in terra, sub musco, foliis deciduis et lapidibus 

 latitant, noctu circumvagantes insecta venantur, alii interdiu in arena ri- 

 paria humida summa agilitate cursitant (Steni, Tachyusae). Permulti etiam 

 sub arborum cortice latent: inter Aleocharinos Pldoeoporae nonnullae, Ho- 



2 



