Hypocyptus. 215 



Ligula rotundata, inlegra. 

 Elytra pectore longiora. 

 Tarsi 4-articulali. 



Corpus parvum, globatum, alatum. Caput Iatum, iuflexum, oculis rotuu- 

 datis, parum prominulis. Labrum transversum, integruni. Mandibulae mi- 

 nutae, muticae. Maxillae (t. IV. f. 1. b.) malis membraneis, interiore apice 

 oblique truncata, ibique barbata, exteriore extus profunde sinuata, apice 

 introrsum barbata, iuteriorem paulum superante. Palpi maxillares articulo 

 primo minimo, secundo elongato, subclavato, tertio ovato, tumidulo, quarto 

 minimOj subulato. Labium (t. IV. f. 1. a.) mento transverso, apice trun- 

 cato^ ligida membrauea, semiorbiculari, medio processu minuto umbonata, 

 paraglossis nullis. Palpi labiales articulis duobus primis crassiusculis, se- 

 cundo breviore, tertio sat elongato, tenui, subuliformi. Antennae 10-arti- 

 culatae, articulis primis duobus crassiusculis, ultimis tribus leviter mcrassa- 

 tis, clavam oblongam formantibus. Thorax transversus, basi coleopteris 

 latitudine subaequalis, antrorsum angustatus, rotundatus, basi utrinque sinua- 

 tus, leviter convexus. Scutellum obtectum. Elytra convexiuscula, apice 

 singula rotundata. Abdomen minus elongatum, apicem versus attenuatum. 

 Pedes breves, debiles, intermedii basi satis distantes, interstitio aequali, coxae 

 posticae haud amplae, parallelopipedae, tibiae omnes laeves vel subtilisshne 

 setulosae ; tarsi omnes 4-articulati, articulo primo leviter elongato, tarsorum an- 

 ticorum incrassato, sequentibus duobus minimis, ultimo primo paulo breviore. 



Observationes. 



1. Corpus laeve, parce pubescens, capite thoraceque fortiter inflectendis glo- 

 batile, globatum Agathidiorum more seminulum mentiens. 



2. Affinitates huius generis cum Aleocharinis admodum obviae videntur, ligu- 

 laeque forma affirmantur. Antennarum insertio autem huius Tribus. Cum genere 

 Oligota arctissime coniungitur, non solum corporis figura, sed etiam articulorum 

 antennarum tarsorumque numero comminuto. 



3. Victus in sylvis, vel sub lignornm cortice recentiore, nondum exsiccato 

 latitantes vel in gramine herbisque vagantes reperias. Reliqua vivendi ratio latet. 

 Praeter indigenas paucas nulla mihi innotuit species. 



4. Genus hocce sub Scaphidio apud Paykul et Gjllenhal, sub Tachyporo 

 apud Gravenhorst militans, primus cognovit et proposuit Dom. Schiippel. Vulgo 

 scribunt Hypocyphtus contra regulas etymologicas, scribendum esset aut Hy- 

 pocyphthus aut Hypocyptus. Hoc ultimum nomen ab inventore erudito pro 

 suo agnoscitur. 



* 1. H longicornisi Niger, nitidus, parce puhescens, antennis apicem 

 versus sensim inc7'assatis pedibus<]ue testaceis, thoracis angidis poste- 

 rioribus subrectis. — Long. f — -| lin. 



Mannerh. Brachehjtr. 58 1. — Boisd. et Lacord. Fuun. Ent. Paris. J. 521. 3. — 

 Er. Col. March.L 388. I. 

 Scaphidium longic orne Payk. Faun. Suec. III. 340. 3. — Gj/ll. Ins. Suec. I. 



191. 6 IV. p. 294. — Sahlb. 'ins. Fenn. I. 63. 4. 

 Scaphid ium acaminatum Marsh. Ent. Britt. 234. 3. 

 Tachypor u s granulum Grav. Mon. 3. 1. 



Hypocyphtus granulum Boisd. et Lacord. Faun. Ent. Paris. I. 520. I. 

 Ilypocyptus g lobulus Boisd. et Lacord. Faun. Ent. Paris. I. 521. 2. 



Habitat in Europa, sub arborum cortice. 



