ii OVER DE AMBOINSCHE HAAGDIS. 



zeer ruim en flap hangt 5 aldaar ook eenigzins rond en ïcherp toe- 

 loopt 3 doch niet met eenige tandjes of punten bezet is; voorts 

 verfcheidene diepe plooien maakt 3 waarom ik aan 't zelve den 

 naam van Kraag geeve. De lengte deezes Kraags van zijn begin 9 

 in 't midden der onderkaak 3 tot aan zijn einde midden voor op de 

 borst^ is twee duimen en vier en een halve linien; van den onder- 

 kant des Rngnaads tot aan den onderflen rand van den Kraag, in 

 'r midden des Hals en Kraags zelve 5 twee duimen en één en een 

 halve linie; van den rand der onderlip tot aan 't beginvan den kraag 

 in 't midden der onderkaak, één duim en drie en een halve linien ^ en 

 van den agteriïen Oor-rand af tot aan het einde des kraags aan 't 

 Schouderblad s één duim en negen Jinien. 



Den Bek geopend zijnde 5 vond ik 3 om zo te ïpreeken 5 

 gevuld met eene zeer dikke vleefchige Tong 5 die aan de ftomp- 

 rond loopende punt maar eeven in tweën gefpleeten was. Qe) 



Aan 



(0 't Zeggen van Aristoteles in 't el/Je Hoofdftuk van het vierde Boek, over de 

 deden der Dieren , dat namentlyk de Tongen der Haagdisfen even ah die der Slangen gefplee- 

 ten en aan haar e pinten haairig zvaren, heeft fommigen Natuur-Befchou weren in 't verkeerde 

 denkbeeld gebragt , als of Aristoteles gemeend hadde , dat 'er weezentlyk hair op den 

 punt der tongen geplaatst was, van welke meening inzonderheit Albertus geweest is., zie 

 Aldrovandus eer f e Boek over de viervoetige , ei jer leggende Dieren , en aldaar over de 

 Haagdisfen , die dcezc dwaaling weedcrlegt en uit cene andere aangehaalde plaats van Aristoteles 

 zejvcn aantoont : dat hij de punten der Haagdis -Tongen zo dun en fijn ah hair befchreeven heeft. 



