28 OVER DE KRAAKBEENIGE SCHILDPAD. 



lijnen en ftreepen zijn ligter, hier en daar is het zelve met witte 

 flippen befprengt, welke men zeer duidelijk ziet, wanneer het dier 

 in heldere mout wijn hangt, dog het Schild droog zijnde, zijn zij 

 bijna niet zigtbaar. Dit Schild is niet beenagtig gelijk in de overige 

 van dit geflagt, nog lederagtig gelijk in de lederagtigen Schild- 

 pad van LiNNiEUS, maar het is bijna Kraakbeenig, waarom ik 

 het Kraakbeenige Schildpadje noem. 



Beschouw ik deze Schildpad van onder, zie ik het 

 onderfte Schild veel kleiner dan het bovenfle, als zijnde maar twee 

 duim en twee lijnen lang, de punt begint van het eind van het kraag- 

 je en is ftomp, en loopt fchuifch onder de voorpooten door, aan 

 welke het vaftgegroeid is , van daar is het aan de onderzijde van het 

 Bovenfchild vaflgehecht , veel zagter dan het Rugfchild zijnde , 

 fchijnt het uit verfcheiden Kraakbeenderen te beflaan, voor eerfl: 

 ziet men twee Kraakbeenderen op het midden van deBorft, die vijf 

 lijnen lang zijn, en van gedaante als de Sleutelbeenderen, der vier 

 voetigen, meer dan een' lijn breed, en ftaan van boven een en een 

 halve lijn van elkander , raaken elkander in hunne buiging, en 

 wijken naderhand van een ; en voegen zig aan een ander Kraak- 

 been, wiens punt en zijden even wijdig aan het Borflfchild zijn, 



maar 



