— 12 — 
genomen, dat ditmaal niet de ontstelde inlandsche fantaisie 
aan het opsieren geweest is, noodzaakt toch geen enkel der 
medegedeelde feiten, voor de verklaring vulkanische werking 
te hulp te roepen. 
Een nader ingesteld onderzoek bracht aan het licht, dat de 
hier boven medegedeelde feiten sterk overdreven waren. Naar 
aanleiding van dat onderzoek toch deelt del. a. Mijningenieur 
N. Wine Easton het volgende mede (G. R. 28/98). 
„Naar aanleiding van het door den opziener Ponrer ingestelde 
onderzoek naar de instorting van den G. Bangoen-Danoem, 
vermeld in het rapport van den Controleur der Onderafdeeling 
Boven-Kapoeas dd°. 8 November 1897, No. 312, beb ik de 
eer UHEdG. mede te deelen, dat de resultaten als volgt 
kunnen worden samengevat. 
Van den G. Bangoen-Danoem, die een der toppen vormt 
van een bergreeks, welke uit een jong vulkanisch gesteente 
(hoornblende-andesiet) bestaat, is een gedeelte ten gevolge van 
ontstane en door regen- en ander water verwijde spleten naar 
beneden gestort, waardoor een klein gedeelte der dajaksche ladangs 
onbruikbaar is geworden en twee personen het leven verloren. 
Alles wat behalve deze nuchtere voorstelling in het boven- 
genoemde rapport is vermeld is zuivere fantaisie. Er is geen 
plateau halverwege den top, en dus waren daar ook geen ladangs; 
er waren geen 100, maar slechts 9 man op den berg en aan- 
gezien verdachte geluiden gehoord werden, gingen 7 man naar 
de kampong Nanga-Laoeng terug; het geraas van den val 
(het schot!) is slechts tot Nangah Menarim (20 KM afstand) 
maar ook niet verder gehoord (Benoet ligt ongeveer 3 maal 
zoo ver); daar het ongeluk des nachts gebeurde en iedereen 
in de kampong sliep, heeft niemand er iets van gezien; de 
eenige vademen hooge, uit de spleet te voorschijn komende 
„watergolf” reduceert zich tot het opstoppen door het puin 
van de ravijntjes van 3 kleine beekjes; zoodra het water 
daarachter hoog genoeg gerezen was, kwam het eerst langzaam, 
