— 298 — 
1%. Zetmeelscheede en buiten deze liggende weefsels. 
In de zetmeelschede is geen alcaloïd. Alle andere cellen 
van den primairen bast behalve gomhars-zakjes, oxaalzuur-be- 
vattende cellen en epidermis, bevatten alcaloïd. 
II. De secundaire weefsels. 
In den regel bevat het cambium nadat diktegroei is ingetre- 
den geen alcaloïd. Echter treft men het er van tijd tot tijd 
in aan. De nog ongedifferentieerde, echter reeds rustende 
toekomstige bast- of houtcellen bevatten alcaloïd. De volwassen 
houtvaten bevatten nooit alcaloïd, de volwassen houtvezels zeer 
zelden. De verschillende cellen van de mergstralen, als merg- 
straalcellen en mergplaatcellen, bevatten alcaloïd, zij het dat 
zij tot primaire of secundaire mergstralen behooren. De hout- 
parenchymcellen bevatten eveneens alcaloid. Dit alcaloïd wordt 
in mergstralen en houtparenchym te samen met zetmeel, zelfs 
in de oudste lagen van 1 dM. dikke takken, gevonden. De 
mergstraalcellen bevatten het meest, de mergplaatcellen minder 
en de houtparenchymeellen het minst alcaloïd, 
Secundaire bast. 
De secundaire bast ontstaat door de werking van het cambium, 
zij wordt dus tusschen hout en schors (primaire bast) gevormd. 
Het spreekt dus van zelve dat zij tot het phloeem behoort. Het 
belangrijkste weefsel van den secundairen bast is dan ook het 
zeefvatenweefsel dat voornamelijk tot transport van eiwitstoffen 
dient. Verder bevinden zich natuurlijk in den secundairen bast 
mergstralen, bastpareuchym en bastvezels. 
Het cambium begint nu met naar buiten toe zeefvaten en 
bastparenchym te vormen, voornamelijk de eersten. 
Doordat zoodoende steeds aan den binnenkant van den bast 
nieuwe elementen gevormd worden, ontstaat langzamerhand op 
de schors een sterke drukking, deze zet zich daardoor wel 
eenigszins uit, maar niet voldoende om plaats te geven aan 
