— 305 — 
het in de eerste plaats noodig het alcaloïdgehalte dier planten- 
deelen te bepalen en wel kunnen wij voorloopig met de be- 
paling van het ruw-alcaloïd volstaan. 
Ten einde deze bepaling te leeren, maakte ondergeteekende 
op een zijner kwartaalreizen naar Buitenzorg gebruik van de 
aanwezigheid aldaar van den, helaas te vroeg gestorven, Prof. 
P. C. Prva. 
ZH. Gel. was hem daarbij met de meeste bereidwilligheid 
behulpzaam. 
Zoodra dus ondergeteekende wist wat voor deze ruw- 
alcaloïd bepalingen onontbeerlijk was, werden de daarvoor 
noodige zaken aangevraagd. 
Eenig verder nadenken toonde echter weldra dat ook de 
mierochemie, geholpen door de analyse van het alcaloïd-gehalte, 
onvoldoende zou zijn om het gewenschte resultaat te bereiken. 
Het gemakkelijkste zullen wij ons daarvan overtuigen door 
eens na te gaan wat bij een zeer eenvoudige proefneming 
gebeurt. Stel, we willen weten of het een of andere deel van 
een plant, bv. de bladeren, het in hen aanwezige alcaloïd op- 
gebruiken als ze volkomen hongeren. 
Voor de eenvoudigheid der redeneering willen we aannemen 
dat het gelukte om een partij bladeren zoodanig in tweeën te 
verdeelen dat de twee partijen volkomen gelijk en in alle op- 
zichten van volkomen dezelfde chemische samenstelling waren. 
Daar dit natuurlijk in werkelijkheid nooit het geval zal zijn, 
moeten bepaalde maatregelen genomen worden, waarop het 
hier niet de plaats is verder in te gaan. 
Laten wij nu eens zien onder welke condities wij die bladeren 
moeten brengen om hen geheel te doen hongeren en dan wat 
er eigenlijk gedurende die hongerperiode gebeurt. 
m ze te doen hongeren is het noodig primo ze in ge- 
destilleerd (of als dit voor hen te sohadelijk is in zeer weinig 
gewoon water) te zetten en 2°ze in het donker te plaatsen. 
In het licht toch zouden zij niet geheel hongeren, daar zij dan 
in staat zouden zijn uit het koolzuur in de lucht en het hun 
geboden water, te samen, zetmeel te vormen. 
