— 308 — 
tot de conclusie kunnen komen dat geen alcaloïdvermindering 
had plaats gegrepen. 
Het miecrochemisch onderzoek leerde echter dat al het 
zetmeel, dat in ruime mate bij het begin der proef aanwezig 
was, aan het einde was verdwenen. ! 
Daar dus aan het einde, om bij ons vorig beeld te blijven, 
de alcaloïd-oplossing geconcentreerder was geworden en toch 
het procentgehalte nog iets is verminderd, heeft er vermindering 
van alealoïd in den bast plaats gehad. 
Hoe groot die vermindering is geweest is volgens deze 
voorloopige proef niet te zeggen, zij hangt van de hoeveelheid 
zetmeel, die verademd is af. Daar dit practische gevolgen kan 
hebben, heb ik dan ook de noodige instrumenten etc. aangevraagd 
om het zetmeel in den bast quantitatief te kunnen bepalen. 
De Heer v. LrersuM is voor zoover ik weet de eerste ge- 
weest, die er op gewezen heeft dat de verdeeling van het 
alcaloïd in den bast soms zeer onregelmatig is en dat de oude 
meening, als waren de onderste baststukken maen ages het 
rijkst, niet opging ?). Een der factoren, died 
kan zeer goed een verschil in zetmeelgehalte der verschillen 
stukken zijn. 
Bij proeven als deze, dus met heele planten, is het uitdrukken 
van de alcaloïd-stikstof in procenten totaal-stikstof niet vol- 
doende, want door de opname van stikstof uit den grond is de 
hoeveelheid totaal-stikstof aan het begin en het einde van de 
proef niet hetzelfde en dus zijn ook die grootheden niet 
vergelijkbaar. 
Daar wordt het noodig de planten in glazen vaten òf in 
water, Òf in zuiver zand met bekende hoeveelheden stikstof te 
voorzien, om zóó onder velerlei voorzorgen te weten te komen 
hoeveel stikstof door de plant is opgenomen. 
1) NL bij no. 1 en 4; de anderen maakten nog nieuwe bladeren 
en waren nog niet op nr en ook in hen was echter het 
zetmeel zeer zeker sterk afgenom 
2) Zie Moens. De deden beng in Azië, pag. 302./304. 
N. v/d. Dir. 
