— 419 — 
VL. Het tegenwoordig standpunt der wetenschappelijke on- 
derzoekingen van aardbevingen is, zooals uit het bovenstaan- 
de moge blijken, niet gemakkelijk in korte stellingen aan te 
duiden; op de laatste vergadering van geographen te Jena 
heeft Prof. G. GeRLAND van Straatsburg, een der leiders dezer 
nieuwe wetenschappelijke beweging, een kort overzicht van 
't geen is gevonden en een soort programma van ‘tgeen nog 
verricht moet worden gegeven, en men kan zeker niet beter 
doen dan het door hem gesprokene letterlijk weer te geven. De 
wijze waarop Mine de aardbevingen in categorieën verdeelt 
moge aan dit resumé van GERLAND vooraf gaan, daar dit de 
beteekenis hiervan kan verduidelijken: 
1e, Amplitude groot, opvolging der stooten snel: Aardbeving. 
20, Amplitude groot, opvolging langzaam: Aardgolvingen, 
nawerking der eigenlijke aardbevingen. 
83°, Amplitude klein, perioden snel: Aardtrillingen, tre- 
mulaties. 
40. Amplitude klein, periode langzaam: seculaire golvingen : 
bradyseismische bewegingen van astronomischen en geologi- 
schen aard, 
De Ewine’sche seismograaf geeft voornamelijk de sub 2, 
de Mrirre’sche horizontale slinger de sub. 3 aangeduide be- 
wegingen aan: de onder 1 genoemde kunnen bezwaarlijk door 
instrumenten gemeten worden; de aangerichte verwoestingen 
vormen het beste materiaal van studie. 
Als oorzaken van aardbevingen worden aangewezen !): 
1°. Vulkanische aardbevingen, ook uitgebrande vulkanen 
zijn hieraan onderhevig; de intensiteit is nimmer sterk en de 
uitbreiding altijd gering. 
20. _Instortings-aardbevingen; een enkele, dikwijls krachtige 
stoot met zwakke nastooten, uitbreiding gering. 
3. Tektonische (dislocatie) aardbevingen ; groote uitgestrekt- 
heid, lange duur en dikwijls van hevigen aard. (Zie hier- 
omtrent: FENNEMA, Natuurk. Tijdschrift, Dl. LVI, bla. 59). 
Tot deze echte aardbevingen moeten ook de zoogenaamde 
1) Günther, Handbuch der Geophysik, 1897, p. 480. 
LV II, 
32 
