— 505 — 
Daarom is in 1895 door GERLAND en von ReBeuR-PascHwirz 
voorgesteld om op verschillende stations het door den laatsten 
uitgevonden toestel, bekend onder den naam van „horizon- 
tal Pendel”, op te stellen. Dit instrument is veel gevoe- 
liger en men zou daardoor dan in staat zijn om één aardbe- 
° ving over de geheele aarde te kunnen waarnemen, daar een 
aardbeving zich ook midden door de aarde voortplant, doch 
op groote afstanden aan intensiteit verliest, zoodat de bestaande 
toestellen geen aanwijzing geven. 
Vooral was dit van belang, daar de meeste aardbevingen 
hunne centra hebben op plaatsen, onder zee gelegen. 
Uit de resultaten zou men dan conclusies kunnen trekken 
omtrent de densiteit en de elasticiteit van de aarde, zoodat 
onze kennis van het inwendige van onze planeet daardoor 
groote uitbreiding zou ondergaan. 
Als een direct praktisch voordeel wezen GERLAND en VON 
ReBeur-Pascuwitz er op, dat men bij het leggen van telegraaf- 
kabels sommige plaatsen, diecentra van tremulatie bleken te 
zijn, zoude kunnen vermijden. 
Lord Sarispury heeft toen op verzoek van de British 
Association for the Advancement of Science deze zaak officieel 
behandeld en zoo is ook dit jaar hier op het Observatorium 
een toestel van Mirre geplaatst. 
Boven een strook photographisch papier, die zich 25 M. 
per week voortbeweegt, bevindt zich een horizontale slinger 
met spleet; is de aarde in rust, dan ziet men, na ontwikke- 
ling, een rechte lijn; grijpt er echter een aardbeving plaats, 
dan vertoont zich onmiddellijk een storing der continuteit, o.a. 
duidelijk zichtbaar in de kraalvormige verdikkingen van de 
lijn, zooals uit twee als voorbeeld vertoonde gevallen duidelijk 
blijkt. 
Ten slotte laat spreker twee curven rondgaan, verkregen met 
den bifilair magnetograaf van MiuNe. Op beide strooken is 
ook de invloed der laatste aardbeving zichtbaar; op kleine 
trillingen reageert dit instrument echter niet. 
Met belangstelling werd dit alles door de vergadering gevolgd. 
