52 



slechts langs secundairen weg vaatvoerend wordt, hetzij door 

 de vaten van de allantois, hetzij door die van den dojerzak. 



De nieuwe gegevens die voor Nycticebus hier aan het licht 

 gebracht worden zijn dus beperkt tot het feit dat het embryo 

 van JNycticebus omhuld is in een gesloten zak, die geheel bezet 

 is met dikke vlokken en die zeer los samenhangt met de 

 vaatvoerende mazen van het uterus-slijmvlies in welke bedoelde 

 vlokken passen. 



In een later opstel hoop ik uitvoeriger mededeelingen te 

 kunnen doen over de ontogenese van het chorion. 



Nog moet ik met enkele woorden de figuren 55 en 56 

 nader toelichten. 



Fig. 55 is een vergroote photographie naar een gedeelte van 

 hetzelfde preparaat, dat in figuur 35 is afgebeeld. De werkelijke 

 vorm der vlokken, hare afplatting en gedeeltelijke verdwijning 

 in de rechterhelft der afbeelding is hier beter zichtbaar dan in 

 de steendrukfiguur. 



Figuur 56 vertoont zeer duidelijk hoe het vroegere mazennet 

 van het slijmvlies, zooals dit in figuur 51 reeds wordt afgebeeld 

 zich verder ontwikkelt. De fijne plooiing van den opstaanden 

 rand der mazen, die nog niet aanwezig was in het stadium 

 van fig. 51, maar die in latere zwangerschapsstadiën duidelijk 

 optreedt, kan in deze photografie haast nog duidelijker worden 

 waargenomen dan in de nog sterker vergroote figuur 38. 



De sterke plooien van het geheele oppervlak, die in fig. 56 zicht- 

 baar zijn, danken hunnen oorsprong aan een opzettelijke buiging 

 die ten behoeve der photografie in den uterus-wand gemaakt werd. 



Rondom de centrale indeuking is het netwerk minder hoog 

 opstaand. Daar waar de mucosa aansluit tegen de gladdere 

 oppervlakte , die aan een van de polen van het chorion ge- 

 vonden wordt en hierboven vermeld werd, is dat netwerk 

 ook afwezig. 



Figuren 6—11, 24—29, 57, 58. 



Over de ontogenie en de placentatie van Galeopithecus heb 



ik in de bestaande litteratuur geen andere gegevens gevonden 



