64 



hij daarin het opstel van Robinsoe - bespreekt, dat ingeval de 

 beschouwingen van den laatstgenoemde bevestigd mochten 

 worden, dit alsdan gelijk zou staan met eene volledige omwen- 

 teling van onze tegenwoordige opvatting van de vroegste 

 stadiën der zoogdier-ontogenie. Born voegt daaraan toe „an 

 der nothwendigen Nachprüfung der Resultate wird es nicht 



Zoodanige „N'achprüfung'' , kan ten volle worden ingesteld 

 met behulp van het materiaal, dat zich thans in mijn bezit 

 bevindt. Reeds heb ik doorloopende doorsnedenreeksen onder- 

 zocht van meer dan zeventig klievingstadia en mono- of diderme 

 kiemblazen van Tupaja, die nog niet verkleefd waren met den 

 utems-wand en van veertien preparaten van dezelfde vroege 

 stadiën van Tarsius. 



Elders zal ik uitvoeriger over deze preparaten berichten, 

 maar reeds thans zij het mij vergund op te merken, dat zij 

 lijnrecht tegen Dr. Robinson's bespiegelingen indruischen. Ik 

 betwijfel dan ook niet, dat zekere bijzonderheden, die zich bij 

 Tupaja laten waarnemen, zelfs Dr. Robinson zullen overtuigen 

 van het feit, dat de buitenste laag van de eenbladige zoog- 

 dierkiemblaas (d. i. dus het trophoblast) niet in onmiddellijken 

 samenhang staat met de entodermcellen daarbinnen. 



Toch moeten wij zoowel in de bespiegelingen van Robinson 

 als in die van Minot (1. c.) en Keibel {Anat. Anzeiger. 11, 

 p. 770) *) lofwaardige pogingen zien om het raadsel op te 

 lossen , hetgeen ons tot nu toe nog voorgelegd wordt, wanneer 

 wij de holoblastische klievingsverschijnselen van het ei der 

 zoogdieren met die van de lagere vertebraten en van Amphioxus 

 vergelijken. Ik zou geneigd zijn de voornaamste reden waarom 

 vele uiteenloopende en tegenstrijdige meeningen achtereen- 

 volgens met betrekking tot de vroege zoogdierkiemblaas zijn 



1) Met Keibel kan ik niet instemmen wat betreft de mogelijkheid eener 

 „Wachsthumaenergie derjenigen Zeilen weidie friiher den Dotter umwuchsen" 

 die ongestoord zou blijven voortbestaan millioenen generatiën na het 

 verdwijnen van den dojer en waarmede hij zekere vormingsverschijnselen 

 in de kiemblaas meent te kunnen verklaren. 



