de kiemblaas in dat stadium slechts eene pseudo-blastula is, 

 zoo moeten wij eveneens de gevolgtrekking maken , dat het 

 zoogdierei geene echte holoblastisehe klieving doormaakt. Zelfs 

 de naam tei t i iir-liol< )1- hi^i Iscli . door 1ïai;l voor hot zoogdierei 

 voorgesteld {Theorie des Me*<nlerm*, Moyph. J<tliyl>Hch, Bd. 15, 

 S. 165), geeft nog niet voldoende het typische verschil terug, 

 waardoor het klievingsproces der zoodieren gekenschetst is. 



Er is geen spoor van bewijs, dat met het verdwijnen van 

 den dojer, hetwelk plaats vond in een betrekkelijk laat stadium, 

 toen het zoogdierkarakter reeds duidelijk op den voorgrond was 

 getreden, het klievingsproces dadelijk terugviel in de type van 

 de zoo oneindig verder achterwaarts liggende alecithale stam- 



Een andere reden waarom wij dit schijnbaar holoblastisehe 

 klievings proces met wantrouwen moeten begroeten, ligt hierin, 

 dat daaruit ten slotte toch een driebladige kiemblaas te 

 voorschijn komt met elliptische kiemsclnjf, primitiefstreep enz., 

 alles overeenstemmende met de rangschikking die wij ook 

 bij de Sauropsida aantreffen. In deze latere stadiën heeft dus 

 geen terugkeer tot de vroegere ontwikkelingswijze plaats ge- 

 vonden: zij volgen de erfelijk vastgelegde typen, die kenschet- 

 send zijn voor die stamvormen bij welke eene belangrijke 

 hoeveelheid voedingsdojer wordt aangetroffen. 



Ware de pseudo-morula en de pseudo-blastula der zoog- 

 dieren inderdaad vergelijkbaar met dezelfde stadiën, d. w. z. 

 met de werkelijke morula en blastula van Amphioxus en de 

 Amphibiën, zoo zou de eene helft der klievingscellen potentieel 

 ektoderm, de andere helft potentieel entoderm vertegenwoor- 

 digen Dit nu is blijkbaar niet het geval. Verreweg het grooter 

 deel van deze klievingscellen nemen geen aandeel aan de 

 vorming van eenigerlei wezenlijk gedeelte van het embryo, 

 maar vormen een gedeelte van de vruchthulsels en van de 

 vliezige uitbreiding, waardoor het embryo met de moeder 

 samenhangt. Veronderstel dat wij kans zagen om de zeer 

 belangrijke proeven van Roux of Chabry te herhalen en dus 

 van de vroegste zoogdier-klievingstadiën een of meer klievings- 



