71 



en daarom ook niet meer entoderm maar lecithophor zou be- 

 hooren genoemd te worden. 



Deze beschouwingen, ten deele beaamd door Rabl *), werden 

 bestreden door Keibel 2 ), door mij 3 ) en door anderen. Ik twijfel niet 

 of ook met betrekking tot deze vraag kan het hier beschreven 

 materiaal zeer gewenschte en misschien beslissende gegevens 

 verschnffen. Beslissend bijvoorbeeld ten aanzien van de vraag 

 of er mesoblast ontstaat uit deze entoderm laag (van Beneden's 

 lecithophor) zooals Bonnet h ) en Hubrecht 3 ) uitdrukkelijk 

 beweerd en afgebeeld hebben, hoewel anderen (bijv. Keibel 5 ) 

 dit ontkennen. Het is duidelijk dat zoodanige deelneming in de 

 vorming van mesoblast op zich zelf reeds voldoende zou zijn 

 om van Beneden's betoog omtrent het lecithophor te ont- 

 zenuwen en om de homologie van deze laag met het entoderm 

 van Amphioxus en de lagere vertebraten te bevestigen. 



Ik zelf heb getracht de eigenaardige bijzonderheden, die zich 

 bij de zoogdieren tijdens de vorming van het entoderm voordoen 

 te verklaren door er op te wijzen dat hier verhaaste vorming 

 van een deel van het hypoblast in het spel komt en dat 

 wij een caenogenetisch en een palingenetisch entoderm te 

 onderscheiden hebben. Deze opvatting is van verschillende zijden 

 gunstig ontvangen; haar natuurlijke tegenhanger is de hierboven 

 geschetste verhaaste vorming van een deel van het epiblast. 

 Beide verschijnselen moeten als adaptaties aan soortgelijke 

 uitwendige omstandigheden worden opgevat. 



l-hi/si,,/. Auut. Abth. 1884. p. 170 u. 188 

 5) „Ueber die Entw. gesehidiro d's - 

 .Ti Schu-ulbc-K Morph. Ar/vitait, lid. III, 



