uit de Minahassa, door hem ingezameld en onderzocht door 

 Prof. Ludwig te Weenen. Daaronder komt voor het water 

 van een meer Lino, waarschijnlijk hetzelfde, dat op de kaart 

 Linow heet. In het water van dat meer werd zwavelwater- 

 stof enkel qualitatief aangetoond nadat het jaren in de flesch 

 was bewaard. 



De resultaten der quantitatieve analyse waren de volgende, 

 per 1000 deelen water: 



Zwavelzuur 0,00550 



Chloor 0,01381 



Koolzuur 0,11308 



Kiezelzuur 0,15800 



IJzeroxyde en pijpaarde (aluinaarde) . . 0,01530 



Kalk 0,05570 



Magnesia 0,02376 



Kali en natron 0,07711 



Totaal 0,46226 grin. 



In aanmerking nemende de geringe hoeveelheden zwavel- 

 zuur en zoutzuur tegenover veel koolzuur, kan in dit water 

 geen vrij zwavelzuur aanwezig zijn, maar was wel alles aan 

 de betrekkelijk groote hoeveelheid kalk gebonden. 



In dl. VI, bladz. 369 (anno 1854) komt voor eene mede- 

 deeling van den Resident van Menado, den heer Jansen, aan 

 den Heer S. H. De Lange, dat de voornaamste mineraalwa- 

 terbronnen in de Minahassa zijn : 



l e die nabij Langowan, door de inlanders Passo geheeten; 

 2 e die bij Kakas aan het meer van Tondano, Passo Bere- 

 wokan genaamd ; 



3 e die nabij Rembokan, bekend onder den naam van Passo 

 Welong ; 



*4 e die nabij de negorij Tatawang, tusschen Tomohon en 

 Tondano, welke men Passo Joekoeloh noemt. 



De Resident zond van de tweede zes, en van de andere elk 

 vier kruiken water, doch het blijkt niet uit de latere deelen 

 van het tijdschrift dat dit water ooit onderzocht is. 



