— 320 — 



Totale lengte 0.300 M. 



Vleugel 0.205 „ 



Staart 0.134 „ 



Culmen 0.025 , 



Tarsus 0.024 „ 



Middeltoon met nagel 0.030 „ 



Kleinste achtertoon metid 0.013 „ 



6. EUDYNAMIS H0N0RATA L. 



Ik heb hier de aanwijzing gevolgd van Shelley, die in den 

 catalogus van de vogels van het Britsch Museum (Deel XIX) 

 de eigenlijke E. orientalis L. van bovengenoemde soort scheidt, 

 terwijl Schlegel beide soorten voor identisch hield. Hono- 

 rata komt voor over heel Britsch-Indië verbreid. Siam, Cochin- 

 China, Zuid- China, Ceylon, de Andaman-eilanden, Cocos-eilan- 

 den, Malakka, de groote Soenda-eilanden (behalve Celebes) en 

 de kleine tot en met Flores, terwijl orientalis meer een Mo- 

 lukken- vorm blijkt te zijn, die ook door Wal: ace op Lombok 

 is aangetroffen. 



Natuurk. Tijdschr. Ned. Indië Dl. XLII pag. 205 als Eudy- 

 namis orientalis L. sub. Bataviasche vogels III. 



7. SATJROPATIS CHLORIS Bodd. 



Idem Dl. XLII pag. 45 als Dacelo chloris Schleg. sub: 

 Bataviasche vogels II. 



8. EURYSTOMUS ORIENTALIS L. 

 Idem Dl. XLV pag. 87 sub: Salak-vogels. 



9. LANIUS LTJCIONENSIS L. 



Idem Dl. LI pag. 228 sub: Lampong-vogels. 

 Volgens Büttikofer onderscheidt zich L. isabellinus door 

 zijn wit voorhoofd en het ontbreken van den witten spiegel 



