— 335 — 



vederen en de onderdeden, inclusief de onderste staartdekve- 

 deren ; de laatste en de buik vederen iets donkerder getint. De 

 hals is wit doch de uiteinden der vederen zijn licht-okergeel 

 bewasschen. Mantel- en schoudervederen donker-vuilblauw- 

 groen. Deze kleur gaat geleidelijk over in donkerblauw op de 

 buitenste vleugeldek veder en de buiten vlaggen der slagpennen, 

 die overigens zwart zijn. 



Rug helder zilverachtig lichtblauw. Bovenste staartdekvederen 

 donkerblauw even als de staartpennen, waarvan de meest bui- 

 ten waarts voorkomende zwartachtige binnen vlaggen hebben. 

 Bek donkerrood met zwartachtige punt. Pooten koraalrood met 

 zwarte nagels. 



Sasaksche benaming: Talsèk. 

 Afmetingen. 



Staart 0.095 M. 



Vleugel 0.152 „ 



Culmen 0.089 „ 



Lengte der mondopening . . . 0.093 „ 



Breedte derzelve 0.029 „ 



Hoogte van den bek aan de basis . 0.025 „ 



Tarsus 0.014 „ 



Middeltoon met nagel 0.031 „ 



Achtertoon met nagel 0.017 „ 



10. HALCYON CHL0B.IS Bodd. 



Zie Nat. Tijdschr. Ned. Indië Dl. XL1I pag. 45 sub: Dacelo 

 chloris. 



Eén der ijsvogels, die op de grootste geografische verbreiding 

 kan bogen. Op Lombok- algemeen. Er zijn in de collectie 

 twee exemplaren van Lilxmin-htidji en één van Gatidor. 



Sasaksohe naam: Talsèk. 



11. CEYX INNOMINATA Salv. 



Zie IS at. Tijdschr. Ned. Indië Dl. XLIIIpag. 179 sub: Ceijx 

 rubra. 



