:j:$s 



De grijze Salagoenting werd zooveel door Wall ace als door 

 mij verzameld. Te Laboean-hadji is deze vogel dagelijks te 

 zien. De Sasaks verwarren hem met de Chibia Mmaensu 

 daar zij beiden denzelfden naam geven. De zwarte Salagoen- 

 ting, Buchanga atra, zoo algemeen op Java, zag ik nergens op 

 Lombok. 



18. CHIBIA BIMAËNSIS Bp. 

 Hoewel eenvoudig wat kleur betreft, zoo behoort deze vogel 

 toch tot een der sierlijkste van Lombok en is hij er bijna even 

 veelvuldig aanwezig als de koeakau. In mijne verzameling 

 bevinden zich exemplaren van Laboean-hadji, Gandor, Pantjor 

 en Pringga baja. De soort is op Lombok, Soembawa en Flores 

 aangetroffen. 



Beschrijving. De kop en romp zijn fluweelzwart met staal- 

 blauwen metaalglans, in dien verstande dat die glans zich 

 voor de krop- en borstvederen beperkt tot een schaftstreep. 

 Achter den kop en ter zijde van den hals, een kraag van spits 

 toegepunte vederen. Bovenkops-vederen schubachtig. Die van 

 het voorhoofd dofzwart, kort haarvormig en rechtsopstaand, de 

 voorste verlengd en als een platten bundel naar voren gericht, 

 de basis der culmen en de neusgaten bedekkende. Slag- en 

 staartpennen van boven zwart met donker-groenen metaalgloed, 

 van onderen zwartglanzend zonder metaalgloed. Het buiten- 

 ste paar staartpennen (even als bij de overige Chibia-soorten) 

 als een halve krul naar boven en buiten opgewipt. Bek en 

 en pooten zwart. 



Sasaksche naam: Sërampang pontot. 



Afmetingen : 



Buitenste staartpennen 0.120 M. 



Middelste staartpennen 0.105 , 



Vleugel 0.153 „ 



Culmen 0.032 „ 



