— 369 — 



Zooals ook uit Hoofdstuk IV „Oogst van kina," blijkt, 

 werd bij den oogst zooveel mogelijk rekening gehouden met 

 de dalende marktprijzen, door hoe langer hoe meer bast als 

 waardeloos in de tuinen achter te laten. 



Dat er echter toch enkele partijen aan de markt zijn geko- 

 men, welke liever niet hadden moeten worden verzameld, om- 

 dat zij de kosten van oogst, droging, verpakking, verzending en 

 verkoop niet goed gemaakt en bovendien noodeloos de markt 

 gedrukt hebben, is a posteriori te betreuren, maar kan moeie- 

 lijk aan iemand geweten worden, daar de ongekende daling 

 der unit niet vooruit te voorzien was; en vooral niet bij de 

 Gouvernements-onderneming, waar het product eerst een vol jaar 

 na het oogsten wordt verkocht, terwijl dit bij particuliere plan- 

 ters reeds 4 a 5 maanden na den oogst gebeurt. 



Een tweede oorzaak der geringe winst, in vergelijking met 

 het jaar tevoren, is de zeer abnormale wijze van oogsten (n.1. 

 schrapen), in het jaar 1891 toegepast, waardoor momenteel 

 een zeer hoog alcaloïd-gehalte, n.1. 9,51 °/ kinine-sulphaat 

 werd bereikt, hetgeen dus bij een unit van 6 cents over 195558 

 halve kilogrammen voor dat soort bast een genoegzame ver- 

 klaring der behaalde enorme winst geeft. 



Doch met recht zou men dit kunnen noemen : „het slachten 

 van de kip met de gouden eieren" want de schade, hierdoor 

 veroorzaakt, zal men nog ettelijke jaren moeten voelen, door- 

 dien dat hoog gehalte alléén werd verkregen door opoffering 

 van bast en alcaloïd, zooals duidelijk blijkt uit Bijl. D en 

 zooals in Hoofdstuk IV „Oogst van kina" ook wordt mede- 

 gedeeld, n.1. dat het gehalte van den vernieuwden bast, zelfs 

 na twee jaren, nog niet is toegenomen ; ja, in de meeste geval- 

 len, door de groote kurkafzetting, is achteruitgegaan. 



Dat er, hoe weinig dan ook, nog winst door het Gouverne- 

 ment is behaald, in deze abnormaal slechte tijden, moet alléén 

 worden toegeschreven aan het beheer, dat zonder de plantsoe- 

 nen te benadeelen, zooveel zuiniger was dan vroeger. 



Alleen op het werkkapitaal toch, in 1892 begroot op ƒ90.000, 

 werd ± f 29.000 overgehouden, terwijl dit in 1893 ± f 21.000 



