Uit de daartoe gedane analyses N os 1—20 blijkt nu, dat 

 het verwijderen van takken, welke nog gelegenheid hebben 

 zich te ontwikkelen, welke dus nog niet geheel zijn onderdrukt, 

 geex ongunstigen invloed uitoefent op de samenstelling van 

 den bast. 



Om echter na te gaan, of wellicht na een langer tijdsverloop 

 dan van één maand zich een nadeelige invloed doet gevoelen, 

 werden, bij eene tweede proef, de basten vijf maanden na het 

 wegnemen der takken onderzocht. 



Ook hierbij kon geen nadeeligen invloed geconstateerd 

 worden [zie analyses N os 21—40]. 



Volgens de uitkomsten der analyses N os 41—47 was het 

 resultaat eveneens negatief; en, ofschoon de laatste proef met 

 7 boomen in de praktijk sterk te ontraden is, omdat de 

 verdere ontwikkeling van den boom er een tijd lang door 

 gestremd wordt, zoo leert zij toch, evenals de twee andere 

 proeven, dat het wegnemen van takken of het zoogenaamd 

 sleunen [opsnoeien] zoo goed als geen invloed op het alcaloïd- 

 gehalte van den boom uitoefent, en dus de gevolgtrekking in 

 bovengenoemd jaarverslag van 1890 gemaakt als onjuist moet 

 verworpen worden; hetgeen niet onbegrijpelijk is, als men 

 nagaat, op hoe weinige gegevens zij gebaseerd was. 



Lembang, Augustus 1894. 



Ten slotte word nog oen dorde proef genomen, en 

 van een 7-tal boomen nagenoeg alle takken weg t< 

 z - g. „direct op stam gebracht," echter met dien vers 

 de boom nog een behoorlijke kruin bleef behouden. 



