— 414 — 



kwamen zij langzamerhand in groepen uit hun verschillende 

 kampongs aan. De indruk, dien deze Dajaks, de eerste, die 

 ik te zien kreeg, op mij maakten, was juist niet zeer gunstig. 

 Kleine, magere, havelooze gestalten, waarvan ongeveer de helft 

 bovendien aan een besmettelijke huidziekte (koerap) leed, 

 welke daarin bestaat, dat de huid plaatselijk, of ook wel over 

 het geheele lichaam in talrijke stukken afschilfert. De klee- 

 ding der meesten bestond slechts uit een lendengordel van 

 boomschors (Artocarpus sp.) en een, op de wijze van Herku- 

 les' leeuwenhuid, over den schouders geworpen stuk derzelfde 

 stof Slechts weinigen bewezen door het dragen van broeken 

 en in flarden gescheurde baadjes hun naderen omgang met 

 Maleiers. Onder deze armoedige wezens bevonden zich echter 

 ook eeuige karakteristieke en zelfs schoone tvpen. Bijna allen 

 onderscheidden zich door een goed ontwikkeld spierstelsel, een 

 \. tiktiicljtigeu, zwevenden gang en een opgerichte houding, 

 welke den meesten Europeanen tot voorbeeld zouden kunnen 

 dienen, en een bijna katachtige buigzaamheid en lenigheid. 



Toen eindelijk een voldoend aantal dragers bijeen was, bra- 

 ken Dr. Nieu wenhuis en ik in den namiddag van den 19 dtn 

 Oktober te drie uur op, om ons naar de ongeveer drie uur 

 verwijderde Dajaksche kampong Dawar te begeven. Eerst 

 ging de weg, een uiterst gemakkelijk Dajaksch pad, door een 

 ondoordringbare ladangwildernis, waar hooge grassen, varens en 

 andere kruidachtige planten, struiken, klimplanten en kleine, lage 

 boomen in een niet te ontwarren chaos door elkaar groeien. 

 Te midden van dit struikgewas vormt de weelderige en goed 

 onderhouden pepertuin van den heer Gijsberts met diens ver- 

 blijf te Lembang een bekoorlijke oase. Een eindweegs voorbij 

 de plantage eindigt deze wildernis en maakt plaats voor een 

 groote alang-alang vlakte, waarop de alang-alang door de ver- 

 schroeiende hand der Dajaks, waaraan op den duur ook niets 

 anders dan deze grassoort weerstand kan bieden, zoo schoon 

 gehouden wordt, dat men zich bijna in een vruchtbaren tarwe- 

 akker van Europa verplaatst zou wanen. Afwisselend met dit 

 alang-alangveld volgen nu weer eens ladangwildernis, dan weer 



